سه نسخه ديگر از الشفاء در فهرست محقق طباطبايى معرفى شده است كه يكى از آنها به شماره 1096 ، مهم است و به خط عبدالحى بن عبدالرزاق رضوى مؤلف حديقة الشيعة است به تاريخ 1091 ، كه از روى نسخهاى كه در بغداد به سال 503 كتابت شده است نوشته شده و تصحيح شده و تعليقاتى دارد .
( ش . 1324 ) زيج الغ بيك
نسخه ارزشمندى است احتمالًا از قرن نهم . حواشى بسيارى با نشان « 12 » و « شرخ » و « عبدالرحمن » و « ع ر » و « ع ر عفى عنه » و « قطب » و « رفيع » دارد . با جداول شنگرف تزئين شده است . نام كاتب بعضى از جداول زيج ( در 8 / ب ) « محمدمهدى » آمده است . در 184 برگ نوشته شده و 26 برگ به آن ضميمه شده است كه آنها نيز كهن اند . در آغاز نسخه براى تاريخ درگذشت الغ بيك آمده است :
شاه مغفور الغ بيك عليه الرحمة * آنكه خود را به سوى كعبه مقصود رساند
رسات در عاشر ماه رمضان گشت شهيد * خلق را محنت او بر سر آتش بنشاند
اگر اى دل ز تو تاريخ وفاتش پرسند * گوى : اى بيخبران دور الغ بيك نماند
( ش . 582 ) غرر الحكم ودرر الكلم
از عبدالواحد آمدى .
نسخه نفيسى است با جلد ميشن عنابى ، به محمّد بن صدقة بن حسين بن فائز كه كتابت آن را در سلخ ربيع الثانى سال 740 ، در نجف اشرف به خط نسخ زيبايى به پايان برده است .
عناوين آن به شنگرف است و ركابه دارد . پس از آن در نسخه كتاب معدن الجواهر ونزهة الخواطر من الواحد إلى العاشر تأليف شيخ ابوالفتح كراچكى رحمه اللّه ( 128 / ب - 134 / الف ) به خط بسيار ريز كتابت شده است و تاريخ كتابت آن پاك شده است « نسخه في مستهل ربيع الآخر . . . » . در آغاز نسخه به خط مبارك علّامه شيخ آقابزرگ تهرانى آمده است كه كاتب از فخر المحققين اجازه دارد و اينكه اين معدن الجواهر كامل است اما در صحافى برگهاى آن