مجمع 4 / 2 ، سمهودى در وفاء الوفاء 2 / 10 ، سبكى در شفاء السقام 113 ، حاكم در مستدرك 4 / 515 و . . . )
علّامه امينى در ذيل اين روايت احاديث پيامبر در مذمت و ملعون بودن بنى اميّه را آورده است و اضافه مىكند كه منع از توسّل به قبور طاهره از بدعتهاى امويان است .
4 - ابن على بن صوف از عبد اللّه پسر احمد بن حنبل آورده از پدرم پرسيدم كسى كه منبر رسول خدا را مسّ مىكند ، آنرا تبرّك مىكند و مىبوسد و با قبر رسول خدا نيز به اميد ثواب اين كار را مىكند آيا درست است ؟ پدرم گفت : مانعى ندارد ( وفاء الوفاء 2 / 443 )
و در فتح المتعال بصفه النعال احمد بن محمّد مقرى مالكى آورده اين روايت را به ابن تيميه نشان دادند گفت : تعجب مىكنم احمد پيشم مرد بزرگى است اما نمىدانم اين گفتار اوست يا معنى گفتار او ؟
5 - خطيب بن حمله نقل كرده عبد اللّه بن عمر دست راستش را روى قبر شريف مىگذاشت و بلال نيز رويش را روى آن مىنهاد ( وفاء الوفاء 2 / 443 )
6 - شيخ سلامهء عزامى شافعى در فرقان القرآن صفحه 133 گفته : اينكه ابن تيميه طواف و مس قبور صالحان را گناه دانسته و ادّعاى اجماع كرده دروغ است زيرا گفتار علماء قبل از اجماع بر خلاف ادّعاى اوست و عوام كه قبر را مسح مىكنند علماء دربارهء آن سه نظر دارند : 1 - مطلقا جائز است . 2 - مطلقا مكروه است . 3 - در صورتىكه از شدت علاقه باشد مانعى ندارد و گرنه مكروه است .
و اگر در گفتار ابن تيميه كه مسلمين را بر اين كار تكفير كرده و اين كار را عبادت غير خدا دانسته دقت كنى دليلش دو مقدمه است :
1 - هرعبادتى براى غير خدا شرك است و اين كبراى استدلال درست و ابن تيميه هم آيات وارده بر مشركين را بر آن استدلال كرده است .
2 - اما صغراى اين استدلال كه گويد : هر ندائى براى مرده يا طواف دور قبر يا مسحكردن آن
خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — صفحة 503
مساهمون: رضا معراجي
ص٥٠٣