نيافتيم و آنها كه نهى كردهاند نهى تنزيهى مىدانند نه نهى تحريمى و دليل كراهت را اين مى دانند كه نزديك شدن به قبر مخالف حسن ادب است و مىپندارند دور ماندن از آن به ادب شايسته ، نزديكتر است . سپس علّامه امينى ضمن نادرست خواندن راى آنان كه بدون دليل حكم به حرمت در اينباره دادند 20 مورد از دهها كتاب مهم اهل تسنن آوردهاند كه سيرهء مسلمين تبرّك به قبر شريف پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) بوده است كه چند نمونه آن به شرح زير است :
1 - ابن عساكر از طريق طاهر بن يحيى حسينى از پدرش از جعفر بن محمّد از پدرش از حضرت على ( عليه السّلام ) نقل كرده بعد از دفن پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) حضرت فاطمه ( سلام اللّه عليها ) كنار قبر پدر ايستاد مقدارى خاك برداشت روى چشم گذاشت و اشعارى سرود . . .
( اين روايت را 12 نفر از بزرگان اهل سنّت نقل كردهاند مانند ابن جوزى در الوفاء ابن حجر در الفتاوى الفقهيه 2 / 18 )
2 - ابى الدّرداء گفته : بلال پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) را به خواب ديد . به او فرمود : اين چه وفائى است ؟ وقت آن نرسيده به زيارت ما بيايى ؟ او با اندوه بيدار شد و با ترس سوار مركوبش شد و به مدينه آمد وقتى كنار قبر رسيد گريه كرد و صورتش را بر آن ماليد در آنهنگام امام حسن و حسين ( عليهما السّلام ) آمدند ، آنها را بغل كرد و بوسيد ( ابن عساكر در تاريخ شام ، ابن اثير در اسد الغابه 1 / 208 ، سمهودى در وفاء الوفاء 2 / 408 و شش نفر ديگر از علماء اهل سنّت اين روايت را آوردهاند كه علّامه امينى مصادر آن را آورده است )
3 - از داود بن ابى صالح آمده روزى مروان كنار قبر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) آمد ، ديد مردى صورتش را روى قبر گذاشته ، مروان گردنش را گرفت و گفت : آيا مىدانى چه مىكنى ؟
سربرداشت معلوم شد ابو ايوب انصارى است . گفت : آرى من پيش سنگ نيامدهام ، پيش رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) آمدهام ، از رسول خدا شنيدم مىگفت : بر دين گريه نكنيد آنگاه كه اهلش رهبرى آنرا دارد آنگاه گريه كنيد كه نااهل بر آن ولىّ باشد ( هيثمى در
خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — صفحة 502
مساهمون: رضا معراجي
ص٥٠٢