احاديث را در مجلدى گردآورده است و همواره امت اسلام برطبق آن عمل مىكرده تا ابن تيميه بر خلاف همهء مسلمين دربارهء آن اظهارنظر كرده است و على قارى در شرح الشفاء ضمن ردّ تفريط ابن تيميه كه سفر براى زيارت پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) را حرام دانسته در مقابل افراط بعضى كه آنرا از ضروريات دين اسلام دانستهاند ، گفته : پس كوشش او ( ابن تيميه ) در منع مردم از زيارت رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) دليل اين است كه در اعماق دلش دشمنى اى نسبت به پيامبر اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) وجود داشته است .
423 - فروع سهگانه در زيارت قبر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله )
علّامه امينى پس از نقل احاديث و نظرات 42 نفر از بزرگان اهل سنّت از منابع خود آنها مىگويد : همگى بر اين امر اتفاقنظر دارند كه زيارت قبر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و سفركردن براى آن از نقاط مختلف جهان امرى راجح ، محبوب و مستحب است ولى درسى كه مى گيريم :
1 - آراء مذاهب چهارگانه در اينكه كداميك از حج و زيارت بر ديگرى مقدّم باشد مختلف است و عدّهاى مثل اسود ، ابراهيم نخعى ، مجاهد ، شيخ على قارى گويند : بايد حج را مقدّم داشت و عدّهاى از صحابه به نقل عدى بن ثابت گفتهاند اول مدينه برويم كه از جائى كه پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) احرام بسته محرم شويم و علقمه و عمر بن ميمون پيرو اين گروهند . و ابو حنفيه تفصيل قائل شده كه اگر حجّ واجب باشد حج را مقدّم دارد و مدينه هم جايز است اما در حجّ مستحبى هركدام را مقدّم دارد اختيار دارد .
2 - مسلمين اتفاق دارند بر جواز نيابت و استيجار براى زيارت پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) براى كسى كه مانعى او را از انجام اين عمل بازداشته است لذا بيهقى در شعب الايمان و ابو بكر احمد بن عمرو النيلى متوفى 287 ، در مناسكش و قاضى عياض در الشفاء و ديگران آوردهاند ، عمر بن عبد العزيز كسى را به مدينه فرستاد كه سلامش را به پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) برساند .