245 - مبناى فقه شيعه چه كتابهائيست
وى در صفحه 61 كتابش مىگويد شيعه فقه خود را به نامههائى كه منتسب به صدور از حضرت مهدى ( عج ) است مبنا قرار داده كه همه دروغ است علّامه امينى در پاسخ مىگويد :
مصادر مورد اعتماد شيعه كتب اربعه تأليف : 1 - ابو جعفر محمّد بن يعقوب كلينى 2 - ابو جعفر محمّد بن على بن بابويه قمى 3 - ابو جعفر محمّد بن الحسن الطوسى مىباشند كه بهترتيب كتابهاى كافى ، من لا يحضره الفقيه ، استبصار و تهذيب را ارائه دادهاند و با اينكه خودشان كتابهاى جداگانه دربارهء توقيعات حضرت ولى عصر ( عج ) دارند ولى در كتابهايشان به جز موارد شاذ ، ذكرى از توقيعات ندارند . كلينى كه متوفى 223 يعنى غيبت صغرى مىباشد در كتابش 16199 روايت آورده است و اين كتاب را در طول بيست سال تأليف كرده و بسيارى از توقيعات از طريق وى نقل شده ولى در كتاب كافى از توقيعات نياورده است و شيخ صدوق نيز با اينكه در كتاب اكمال الدّين بابى تحت عنوان توقيعات دارد ، ولى در من لا يحضره الفقيه به جز يك مورد بدون يادكردن امام در مقام تأئيد آورده ( جلد 2 / 41 ) و شيخ طوسى نيز با اينكه كتاب الغيبه را دارد كه در آن توقيعات نقل شده ولى هيچ توقيعى نه در تهذيب نه در استبصار نياورده است علّامه امينى سپس سه مسئله شرعى كه در توقيعات آمده ولى مؤلفان اين چهار كتاب به آن از غير توقيعات استدلال كردهاند را آورده و اضافه مىكند : گويا باوجود احاديث امام زمان در كتابهايشان نياوردند تا از طعن مخالفان جلوگيرى كنند .
246 - چرا شيعه موقع بردن نام امام زمان ( عج ) مىايستد .
وى مىنويسد : شيعه معتقد است وقتى نام امام زمان برده شود حاضر مىشود لذا شيعيان موقع بردن نام او مىايستند . علّامه امينى در جواب مىگويد : اينكه شيعيان موقع بردن نام حضرت مىايستند نه به خاطر حضور او در مجلس است كه آلوسى و . . . پنداشته است بلكه به خاطر تأسى به امام صادق و امام رضا ( عليهما السّلام ) است كه هنگام ذكر آنحضرت قبل از تولدش