2 - عن الحسن البصرى عن عبد اللّه قال قال رسول اللّه ( ص ) اذ كان يوم القيامة يقعد علىّ بن ابيطالب على الفردوس و هو جبل قد علا على الجنّة وفوقه عرش ربّ العالمين و من سفحه يتفجّر انهار الجنّة و تتفرق فى الجنان و هو جالس على كرسىّ من نور يجرى بين يديه التّسنيم لا يجوز احد الصّراط الّا و معه براءة بولايته و ولاية اهل بيته يشرف على الجنّة و فيدخل محبّيه الجنّة و مبغضيه النّار .
پيامبر ( ص ) فرمود : چون قيامت شود على ( ع ) مىنشيند بر فردوس كه كوهى مشرف بر بهشت و بر بالاى عرش پروردگار جهانيان است و نهرهاى بهشت از زير آن كوه به بهشت پراكنده مىشود و على ( ع ) روى كرسى نورى نشسته است و تسنيم از پيشروى او روان است هيچكس نمىتواند از صراط بگذرد مگر برات ولايت على و اهل بيت او را داشته باشد و على ( ع ) مشرف بر بهشت است دوستانش را به بهشت برد و دشمنانش را به جهنم برد .
ملاحظه : اين روايت را خوارزمى در مناقبش ( ص 42 ) و حموينى در فوائدش باب 54 آوردهاند .
3 - عن قيس بن حازم قال التقى ابو بكر الصدّيق و علىّ بن ابيطالب فتبسّم ابو بكر وجه على ( ع ) و فقال له مالك تبسّمت قال سمعت رسول اللّه ( ص ) يقول لا يجوز احد الصّراط الى من كتب له علىّ ( ع ) الجواز . بو بكر على ( ع ) را ديد و لبخند زد . حضرت على ( ع ) علت آن را پرسيد . گفت : شنيدم پيامبر مىفرمود : از پل صراط كسى عبور نمىكند مگر على ( ع ) برايش جواز صادر كرده باشد .
ملاحظه : اين روايت را طبرى در الرياض النضره ( 177 / 2 ) ابن حجر در الصواعق صفحه 75 و اسعاف الراغبين صفحه 161 آوردهاند .
ايضاح : علّامه امينى جمعا 7 رقم روايت با عبارات مختلف از كتب گوناگون اهل سنّت در اين موضوع ذكر كرده است .
160 - مقام شعرى عبدى و زندگى او
درباره زندگىنامه عبدى ، نكاتى را علّامه امينى يادآور شدهاند از جمله :
1 - اين عبدى با شاعر شيعه ديگرى با همين نام همعصر بودند كه ما از او كمتر ياد كرديم و او كوفى بوده و در همدان ساكن بوده و داستان او و منصور را بيان كرده است كه علاقهمندان به