يعنى بدون صلوات بر آنها ، نماز هيچ كدام از جهانيان در پيشگاه خداوند مقبول نيست ؛ خواه اين نمازگزار صدّيق باشد و خواه فاروق باشد ، يا ذو النور باشد و يا ذو النورين يا ذو الانوار باشد . ، 13 * بلكه ، هركس به فرايض خداوند متعبد باشد بايد در اثناى نماز با فرستادن صلوات بر آنها ، خدا را عبادت كند ، همانطور كه خداوند را با گفتن شهادتين عبادت مىكند . و اين مقامى است كه سرشناسان امت به آن ملزم بودهاند و ائمه و پيشوايان مذاهب جمهور در برابر آن خاشع .
امام شافعى در اين مورد مىگويد :
يا أهل بيت رسول اللّه حبّكم * فرض من اللّه فى القرآن أنزله
« اى اهل بيت پيامبر ، حب شما بر همه واجب است و در قرآن آمده است . »
كفاكم من عظيم الفضل انّكم * من لم يصلّ عليكم لا صلاة له
« اين فضل و برترى شما را كفايت مىكند كه اگر كسى در نماز بر شما صلوات نفرستد ، نمازش مقبول نيست . » « 1 »
حال ، به همين مقدار از ادله ، از سنت پاك پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، كه بر وجوب تبعيت از گفتهها و مشى برطبق نظر آنان دلالت مىكند اكتفا مىكنيم . در كتاب خداوند ( قرآن ) ، آيات محكمى است كه بر همين معنى دلالت دارد ، آن را به گواهى عقل و ذهن روشن و دقيق خودتان وا مىگذاريم ؛ چه اينكه شما از كسانى هستيد كه به يك اشاره ، همهء مطالب را مىخوانيد ، و با رمز از اشاره هم بىنيازيد . . .
الحمد للّه ربّ العالمين
ش
هامش
( 1 ) - اين دو از اشعار مدحى است كه شافعى در مورد عترت پيامبر صلّى اللّه عليه و سلّم گفته و از نظر شهرت و معروف بودن در حدّى است كه تعداد زيادى از دانشمندان موثق آن را مسلّم مىدانند و در اينكه شافعى آنها را سروده ، شكى ندارند ، از جمله ابن حجر در تفسير آيهء 56 سورهء احزاب :« إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ . . . »در صفحهء 88 كتاب صواعق و نبهانى در صفحهء 99 كتاب الشرف المؤبّد و امام ابو بكر شهاب الدين در كتاب رشفة الصادى و گروه ديگرى آن را نقل كردهاند . ( براى توضيح بيشتر به كتاب الغدير ، جلد 2 ، صفحهء 302 به بعد مراجعه كنيد - م ) .