نامهء شصت و ششم 5 / صفر / 1330
على وارث پيامبر
در اينكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله علم و حكمت را براى على عليه السّلام به ارث گذاشت ، ترديدى نيست ، اين همان چيزى است كه انبيا براى اوصياى خود به جاى گذاشتند . به همين دليل ، پيامبر فرمود : « أنا مدينة العلم و علىّ بابها فمن أراد العلم فليأت الباب ؛ من شهر علمم و على درب آن ، كسى كه مىخواهد وارد اين شهر شود ، بايد از درب آن وارد گردد . » « 1 »
و نيز پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « من خانهء حكمتم و على درب آن است . »
و نيز فرموده است : « على باب علم من و پس از من ، بيانكنندهء محتواى رسالت من بر امتم خواهد بود ، دوستى با او ايمان و دشمنى با وى نفاق است . »
و نيز آن حضرت طبق حديث زيد بن ابى اوفى « 2 » به على عليه السّلام فرمود : « تو برادر و وارث من هستى . » پرسيد : « چه چيز از تو به ارث مىبرم ؟ »
در پاسخ فرمود : « آنچه پيامبران پيش از من به ارث گذاردهاند . »
و در حديث بريده ، تصريح فرموده است : « وارث او ، على ابن ابى طالب است . » « 3 »
حديث « دار » ، در يوم الانذار نيز تو را كفايت مىكند . على در زمان حيات رسول خدا
هامش
( 1 ) - اين حديث و دو حديث بعد را در نامهء 48 آورديم كه همان حديث 9 ، 10 و 11 آنجا مىباشد . از توضيحاتى كه در آنجا آوردهايم غفلت مكنيد .
( 2 ) - در نامهء 32 آن را آورديم .
( 3 ) - به نامهء 68 مراجعه كنيد .