مطالعه مىكرديم ، مىيافتيم كه اساس و موجب اين اختلاف همان هيجان و شور عقيده است و دفاع از نظر يا تحزب براى يك رأى . بزرگترين اختلافى كه بين امت به وجود آمده ، اختلاف در امامت است ؛ زيرا براى هيچ كدام از اصول و مبانى دينى در اسلام ، مثل امامت ، شمشير كشيده نشده است . بنابراين مسئلهء امامت ، از بزرگترين اسباب اين اختلاف است . نسلهاى متعددى در تعصب بر امامت سرشته و خو گرفتهاند و به اين تحزب ، بدون دقت ، تدبر و انديشه ، الفت پيدا كردهاند .
اگر هركدام از دو طايفه با نظر تحقيق ، نه با نظر خشم و دشمنى ، در ادلهء يكديگر نظر مىافكندند ، حق آشكار مىشد و صبح حقيقت ، براى كسانى كه چشم حقيقتبين داشتند ، روشن مىگشت .
ما بر خود واجب شمرديم كه اين مسئله را با بررسى و بحث دقيق در ادلهء دو طرف حل كنيم و آن را به خوبى درك كنيم ، به گونهاى كه احساسات پديد آمده از محيط ، عادت و تقليد در آن دخالتى نداشته باشد ، بلكه خويشتن را از عواطف و تعصباتى كه ما را احاطه ساخته عارى سازيم ، و براى رسيدن به حقيقت از راهى كه در صحت آن اتفاق نظر است گام برداريم ، آنچنانكه آن را لمس نماييم . شايد اين عمل اذهان مسلمانان را متوجه سازد و آرامش را در روحشان ، به واسطهء آنچه نزد ما ثابت و مسلّم شده ، به وجود آورد و اين ، خود حدّومرزى باشد كه مباحث در آنجا پايان گيرد . ان شاء اللّه تعالى .
لذا بين خود قرار گذاشتيم او سؤال را هرگونه كه مىخواهد ، كتبا مطرح كند و من پاسخ او را با خط خود ، براساس شرايط صحيحى بدهم كه با عقل يا نقلى كه از نظر دو طايفه صحيح باشد ، تأييد گردد .
با توفيق خداوند عز و جل مراجعات ما به همين صورت انجام پذيرفت ، و ما تصميم داشتيم همان زمان آن را چاپ كنيم تا از نتيجهء عمل خالص و خدايى خود بهرهمند گرديم ، ولى ايام و روزگار ستمگر ، و دست تقدير اين تصميم را بر هم زد و نشد كه آن را منتشر سازيم . شايد هم در تأخير ، خير و نيكى نهفته بود [ كه ما از آن آگاه نبوديم ] .
من اكنون ادعا نمىكنم كه اين اوراق عينا همان اوراقى است كه آنروز بين ما رد و بدل شده ، و نيز نمىگويم كه اين الفاظ خط اوست و نه قلم من ؛ زيرا حوادثى كه چاپ آن را به
المراجعات رهبرى امام على ( ع ) در قرآن و سنت ( فارسى ) — صفحة 34
مساهمون: السيد عبد الحسين شرف الدين
ص٣٤