نامهء سى و چهارم 27 / ذى الحجه / 1329
1 - شبر ، شبير و مشبر ؛
2 - روز عقد برادرى ؛
3 - روز مسدود ساختن درها .
سيره و زندگى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را تتبع و بررسى فرما ، مىيابى كه على و هارون را همچون فرقدان در آسمان و دو چشم در چهره تصوير مىكند كه هيچ كدام از آنها در امتش بر ديگرى امتيازى ندارد :
[ 1 - شبر ، شبير و مشبر ؛ ]
1 - مگر ملاحظه نمىفرمايى كه حاضر نيست نام فرزندان على غير از نام فرزندان هارون باشد ؟ لذا آنها را حسن و حسين و محسن « 1 » ناميد و فرمود : آنها را همنام فرزندان هارون نمودم ، چه اينكه اسماء آنها شبر ، شبير و مشبر بوده است . پيامبر با اين عمل مىخواهد بر شباهت بين على و هارون تأكيد كند و مشابهت ميان آن دو را ، در جميع
هامش
( 1 ) - آنطور كه محدثان به طرق صحيح ، سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و سلم را نقل نمودهاند ، و شما مىتوانيد به صفحات 165 و 168 ، جزء سوم مستدرك مراجعه كنيد ، حديثى صريح در اين معنى را ملاحظه خواهى فرمود كه طبق شرايط قبولى حديث ، از نظر بخارى و مسلم نيز صحيح است .
امام احمد حنبل نيز در صفحهء 98 ، جزء اول ، آن را آورده است . و ابن عبد البرّ در شرححال حسن عليه السّلام در كتاب استيعاب آن را ذكر نموده است . و ذهبى در تلخيص مستدرك صحت آن را مسلّم دانسته ، با اينكه تعصب بدى دارد و ظاهر است كه از هارون و شبر و شبير اين امت رويگردان است . بغوى در معجم خود و عبد الغنى در الايضاح چنانكه در صفحهء 115 صواعق المحرقه از سلمان مثل آن آمده است و ابن عساكر آن را نقل نمودهاند .