است .
ذهبى مىگويد : ابن خراش گفته است : او ضعيف است . در صفين كار زخمىها را تمام مىكرد ، و جوزجانى گفته است : او طرفدار مختار بود و كار زخمىهاى جنگ ( خازر ) را تمام مىكرد .
من مىگويم : شهرستانى در كتاب ملل و نحل ، وى را از رجال شيعه به شمار آورده و اين از مسلّمات است . وى طبق آنچه در سنن ثابت است ، از على عليه السّلام روايت مىكرد .
ابو اسحاق و ابو فاخته نيز از او حديث نقل مىنمايند .
* * *
93 - هشام بن زياد ، ابو مقدام بصرى
شهرستانى در كتاب ملل و نحل ، او را از رجال شيعه شمرده ، و ذهبى با اسم ، او را در حرف « هاء » و با كنيه ، در قسمت كنيهها از كتاب ميزان الاعتدال آورده است . در قسمت كنيهها ، كنار نامش « ت ق » گذارده است ؛ علامت كسانى از نويسندگان سنن كه به او اعتماد كردهاند .
احاديثى را كه او از حسن و قرضى نقل نموده است ، در صحيح ترمذى و ديگران ، مىتوانيد مشاهده كنيد . شيبان بن فروخ ، قواريرى و ديگران از او حديث نقل كردهاند .
* * *
94 - هشام بن عمار بن نصير بن ميسرة ، ابو الوليد . به او ظفرى دمشقى نيز گفتهاند .
وى استاد بخارى در صحيحاش مىباشد . ابن قتيبه او را از رجال شيعه شمرده است ؛ اين مطلب را در آنجا كه گروهى از شيعه را ، در باب الفرق كتاب معارف ، نام برده يادآور شده است .
ذهبى در ميزان الاعتدال وى را ذكر كرده و او را به عنوان امام ، خطيب ، قارى ، محدث ، عالم دمشق ، و راستگويى پرحديث كه احيانا چيزهايى ناخوشايند نقل مىكند ، و . . .
توصيف كرده است .
من مىگويم : بخارى ، بدون واسطه ، در باب كسى كه به بدهكار فقير مهلت دهد ، در قسمت بيع و معاملهء صحيح خود ، و در موارد ديگر كه متتبعان مىدانند ، از او حديث نقل