من مىگويم : ابن قتيبه در كتاب معارف او را از رجال شيعه شمرده است .
روح ، هوذه ، شعبه ، نضر بن شميل ، عثمان بن هيثم و گروهى از طبقهء آنان ، از او حديث فراگرفتهاند .
نويسندگان و اصحاب صحاح سته و ديگران به احاديث او استدلال مىكنند . احاديثى كه او از حسن و سعيد ، و پسران ابو الحسن بصرى ، محمّد بن سيرين و سيار بن سلامة نقل نموده است در صحيح بخارى موجود است .
و احاديثى را كه او از نضر بن شميل روايت نموده است در صحيح مسلم مىتوان ديد .
اما احاديثى كه او از ابو رجاء عطاردى آورده است ، در صحيح بخارى و صحيح مسلم ، هر دو ، مىتوان ملاحظه نمود .
وى در سال 140 از جهان ديده فروبست . خدا رحمتش كند .
* * *
« ف »
73 - فضل بن دكين
نام دكين ، عمرو بن حماد بن زهير ملائى كوفى و به ابو نعيم معروف است . وى استاد بخارى ، در صحيح است .
گروهى از دانشمندان مشهور اهل تسنن همچون ابن قتيبه در كتاب معارف ، او را از رجال شيعه به شمار آوردهاند .
ذهبى در كتاب ميزان الاعتدال او را ياد نموده و گفته است :
فضل بن دكين ، ابو نعيم ، حافظ و حجت است . تنها عيب او اين است كه او شيعه مىباشد . و نقل نموده كه به ابن جنيد ختلى گفته است : از ابن معين شنيدم كه مىگفت :
هرگاه نام انسانى برده مىشد و ابو نعيم مىگفت : او مرد خوبى است ، و او را مىستود ، معلوم بود كه او شيعه است ، و هرگاه مىگفت : فلانى مرجئى است ، مىبايد دانست كه او سنى است و عيبى ندارد .
ذهبى مىگويد : اين گفته دلالت دارد كه يحيى بن معين ميل به مرجئه دارد .
من مىگويم : و نيز دلالت دارد كه فضل شيعهاى قرص و محكم بوده است .