[ الحديث 13 الشّكر ]
و فيه أيضا : باب « الشّكر » عن عمّار الدّهني قال : سمعت عليّ بن الحسين عليهما السّلام يقول : إنّ اللّه يحبّ كلّ قلب حزين و يحبّ كلّ عبد شكور ، يقول اللّه تبارك و تعالى لعبد من عبيده يوم القيامة « أشكرت فلانا ؟ فيقول : بل شكرتك يا ربّ ، فيقول : لم تشكرني إذ لم تشكره ، ثمّ قال : أشكر كم للّه أشكر كم للنّاس .
[ الحديث 1334 صلة الرّحم ]
و فيه أيضا : باب « صلة الرّحم » عن جابر ، عن أبي جعفر عليه السّلام قال :
قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : اوصى الشاهد من امّتي و الغائب منهم و من في أصلاب الرّجال و أرحام النسآء إلى يوم القيامة أن يصل الرّحم و إن كانت منه على مسيرة سنة فانّ ذلك من الدّين .
[ الحديث 1335 حسن الخلق ]
و فيه أيضا : باب « حسن الخلق » عن عنبسة العابد قال : قال لي أبو عبد اللّه عليه السّلام : ما يقدم المؤمن على اللّه عزّ و جلّ به عمل بعد الفرائض أحبّ إلى اللّه تعالى
هامش
( 1 ) 1333 - و نيز در همان كتاب : باب « شكر » از عمار دهنى روايت شده كه گفت از حضرت زين العابدين ( ع ) شنيدم ميفرمود : همانا خداوند هر دل اندوهناكى را ( كه به جهت ترس از او و امر آخرتش بيمناك باشد ) دوست ميدارد ، و هر بندهء سپاسگزارندهء ( نعمتهايش ) را دوست ميدارد ، خداوند تبارك و تعالى روز قيامت به بندهاى از بندگان خود ميفرمايد :
آيا فلان كس را ( كه نسبت به تو احسان و نيكى كرده ) سپاسگزارى نمودى ؟ آن بنده عرض مىكند پروردگارا ( او را سپاسگزارى نكردم ) بلكه تو را سپاسگزارى نمودم ، پس خداوند ميفرمايد : چون او را سپاسگزارىترين نكردى ، شكر و سپاسگزارى ( نعمتهاى ) مرا هم ننمودى ، سپس حضرت فرمود : سپاسگزارترين شما براى خدا سپاسگزارترين شماست براى مردم .
بيان : چون هر نعمتى كه به انسان ميرسد دو شكر لازم دارد : يكى شكر اصل وجود نعمت است كه خداوند آن را ايجاد فرموده ، و ديگر شكر رسانندهء آن نعمت است كه متحمل زحمت رساندن آن گشته است ، و اگر تحمل زحمت رساندن نعمت را برساننده نسبت ندهد و جبرى باشد پس شكرى هم كه او براى خدا مىكند منسوب به او نخواهد بود .
( 2 ) 1334 - و نيز در همان كتاب : باب « صلهء رحم » از جابر از حضرت باقر ( ع ) روايت شده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : توصيه و سفارش ميكنم بحاضرين از امت خود و بغائبين از آنها و به كسانى كه در پشتهاى مردان و رحمهاى زنانند تا روز قيامت كه بخويشاوندان خود احسان و نيكى نمايند گرچه از خويشاوند خود به مقدار مسير يك ساله فاصله داشته باشند زيرا دوستى و نيكى با خويشاوندان از دين ( و دستورات و واجبات شريعت مقدسهء اسلام ) است .
( 3 ) 1335 - و نيز در همان كتاب : باب « حسن خلق » از عنبسهء عابد روايت شده كه