تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى ) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧

[ الحديث 398 استحباب إطعام الطّعام ]

و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن حنّان بن سدير ، عن أبيه ، عن أبيجعفر عليه السّلام قال : تعتق كلّ يوم نسمة ؟ قلت : لا ، قال : كلّ شهر ؟ قلت : لا ، قال : كلّ سنة ؟ قلت : لا ، قال : سبحان اللّه ، أما تأخذ بيد واحد من شيعتنا فتدخله إلى بيتك فتطعمه شبعه ، فو اللّه لذلك أفضل من عتق رقبة من ولد إسمعيل .

[ الحديث 399 إطعام المؤمن و سقيه ]

في المجلّد الخامس عشر من البحار : ( كتاب العشرة ) باب « إطعام المؤمن و سقيه » ( المحاسن ) عن معمّر بن خلّاد ، قال : رأيت أبا الحسن الرضا عليه السّلام يأكل ، فتلا هذه الآية :
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ، وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ ، فَكُّ رَقَبَةٍ
إلى آخر الآية ، ثمّ قال : علم اللّه أن ليس كلّ خلقه يقدر على عتق رقبة فجعل لهم
هامش
مىشود از تأثير كارد در كوهان شتر . ( 1 ) 398 - و نيز در همان كتاب و باب : از حنان بن سدير از پدرش از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : آيا در هر روز بنده‌اى آزاد ميكنى ؟ عرض كردم : نه ، فرمود : در هر ماه ( بنده‌اى آزاد مينمائى ؟ ) عرضكردم : نه ، فرمود : در هر سال ( چطور بنده‌اى آزاد ميكنى ؟ ) عرض كردم : نه ( از روى تعجب ) فرمود : سبحان اللَّه آيا دست يكى از پيروان ما را نميگيرى كه او را وارد خانهء خود گردانى و به او غذا بخورانى تا سير گردد ، به خدا سوگند ، غذا و طعام دادن به او برتر و بالاتر است از آزاد كردن بنده‌اى از فرزندان حضرت اسماعيل عليه السّلام ( اگر ممكن بود بندگى آنها ) . ( 2 ) 399 - در جلد پانزدهم بحار : ( كتاب العشرة ) باب « اطعام مؤمن و آب دادن به او » ( از كتاب محاسن ) از معمر بن خلاد روايت شده كه گفت مشاهده كردم حضرت رضا عليه السّلام را كه غذا ميل ميفرمود پس اين آيه را تلاوت فرمود :فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ، وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ ، فَكُّ رَقَبَةٍتا آخر آيه . يعنى پس نخواهد گذشت ( كسى ) از آن عقبه ، و چه دانا كرد ترا كه عقبه چيست ؟ آزاد كردن بنده است ؛ سپس فرمود : آگاه بود خداوند كه هر كسى توانائى بر آزاد كردن بنده ندارد ، پس قرار داد براى ايشان راهى بسوى بهشت بسبب غذا و طعام دادن بمستحقين ( عبور از عقبات آن عالم ، امر مهم و دشوارى است چنانچه در روايت از حضرت صادق عليه السّلام در صفحه 209 بيايد كه آنها پنجاه عقبه ( و سرحد ) است در آن عالم ، و در هر عقبه‌اى كسانى كه اعمال شايسته ندارند هزار سال توقف كنند همانطور كه خداوند در قرآن مجيد فرموده كه مقدار روز قيامت پنجاه