مىگرداند . و در دنيا و آخرت هزار پرده بر اعمال زشت او مىاندازد ؛ و چون بگويد : يا من لم يؤاخذ بالجريرة و لم يهتك الستر خداوند او را در روز قيامت مورد حسابرسى قرار نمىدهد و در آن روز كه پردهها پاره مىگردد پرده از روى اعمال او برداشته نمىشود ؛ و هنگامى كه بگويد : يا عظيم العفو خداوند گناهانش را مىآمرزد هر چند به اندازه كفهاى درياها باشد ، و چون يا حسن التجاوز بگويد خداوند از او درمىگذرد اگر چه اعمالى مانند دزدى و ميگسارى و ديگر كباير هول انگيز دنيا را مرتكب شده باشد « 34 » ؛ ؟ و زمانى كه بگويد : يا واسع المغفرة خداوند هفتاد در رحمت به روى او مىگشايد و در رحمت خداوند غوطهور خواهد بود تا از اين دنيا بيرون رود ، و موقعى كه يا باسط اليدين بالرحمة مىگويد خداوند دست رحمت خود را بر او مىگشايد ؛ و چون يا صاحب كلّ نجوى و منتهى كلّ شكوى مىگويد خداوند ثواب هر درستكار و هر تندرست و بيمار و هر كور و فقير و هر بيچاره و مصيبت ديده را تا روز قيامت به او مىدهد ؛ و هر گاه يا كريم الصّفح بگويد خداوند مانند پيامبران او را گرامى مىدارد . و هنگامى كه يا عظيم المنّ مىگويد خداوند در روز قيامت خواستهاى او و خواستهاى همهء خلايق را به وى مىدهد . و چون بگويد : يا مبتدئا بالنّعم قبل استحقاقها خداوند به تعداد شكرگزاران نعمتهايش به وى اجر مىدهد . و آنگاه كه يا ربّنا و يا سيّدنا مىگويد خداوند متعال مىفرمايد : اى فرشتگان من گواه باشيد كه او را آمرزيدم و به تعداد آفريدهشدگان من در بهشت و دوزخ و هفت آسمان و هفت زمين و خورشيد ، ماه ، ستارگان ، قطرههاى باران ، انواع آفريدگان ، كوهها ، سنگريزهها ، گل و جز اينها و عرش و كرسى به او پاداش مىدهم . و هر گاه بگويد : يا مولانا خداوند دل او را پر از ايمان مىگرداند . و چون بگويد : يا غاية رغبتنا خداوند رغبت خلايق را به وى ارزانى مىدارد ،
هامش
( 34 ) شايد منظور اين باشد كه خداوند از حقّ خود نسبت به نواهى و محرّماتى كه بنده مرتكب شده در مىگذرد نه اين كه از حقوق ناس كه بر ذمّه اوست صرفنظر كند ، و صدور اين گفتار از بنده چنانچه مقرون به نيّت و توجّه باشد به منزله توبه و انابهاى است كه مقتضى عفو و غفران بارى تعالى است امّا چنان كه پوشيده نيست واجب است حقوقى را كه از بندگان خدا بر ذمّه اوست ادا كند و يا آنها را راضى گرداند .