حاجتى دارد پروردگار را ستايش كند و سپاس گويد ، چه كسى كه از سلطان حاجتى مىخواهد بهترين سخنى را كه در توان اوست براى او آماده مىكند . بنابر اين به هنگام درخواست حاجت خداوند عزيز جبار را تمجيد و ستايش كنيد و او را مدح و ثنا گوييد .
سپس مىگويى : يا أجود من أعطى و يا خير من سئل ، و يا أرحم من استرحم ، يا واحد يا أحد يا صمد يا من لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفوا أحد ، يا من لم يتّخذ صاحبة و لا ولدا يا من يفعل ما يشاء و يحكم ما يريد و يقضى ما أحبّ ، يا من يحول بين المرء و قلبه ، يا من هو بالمنظر الأعلى ، يا من ليس كمثله شيء يا سميع يا بصير . » و نامهاى خداوند را زياد بر زبان جارى كن و نامهاى او بسيارند و همچنين بر محمّد ( ص ) و خاندان او صلوات بفرست و بگو : اللّهم أوسع عليّ من رزقك الحلال ما أكفّ به وجهى و أؤدي به عن أمانتى و أصل به رحمى و يكون لى عونا على الحجّ و العمرة . » « 89 » هشام بن سالم از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده كه فرموده است : « دعا همواره محجوب است تا آنگاه كه دعا كننده بر محمّد ( ص ) و آل او صلوات بفرستد . » « 90 » و نيز از آن حضرت روايت است : « هر كس دعا كند و نام پيامبر ( ص ) را نبرد آن دعا بر بالاى سرش مىچرخد و چون نام پيامبر ( ص ) را ببرد آن دعا بالا مىرود . » « 91 » و نيز از آن بزرگوار نقل شده كه فرموده است : « كسى كه به درگاه خداوند حاجتى دارد بايد دعايش را با صلوات بر محمّد و آل او شروع كند و سپس حاجتش را بخواهد . و در پايان هم بر محمّد و آل او صلوات بفرستد ، زيرا خداى عزّ و جلّ كريمتر از آن است كه دو طرف دعا را بپذيرد و وسط آن را واگذارد ، چه صلوات بر محمّد و آل او محجوب نيست . » « 92 »
10 - ديگر ادب باطن است
( 1 ) و آنچه اساس اجابت دعاست عبارت از : توبه ، ردّ مظالم و رو آوردن به خدا با اراده قوى است زيرا اين مهمترين سبب اجابت است ، از
هامش
( 89 ) همان مأخذ از كافى ، ج 2 ، ص 485 .
( 90 ) همان مأخذ از كافى ، ج 2 ، ص 491 و 494 .
( 91 ) همان مأخذ از كافى ، ج 2 ، ص 491 و 494 .
( 92 ) همان مأخذ از كافى ، ج 2 ، ص 491 و 494 .