به سند حسن از عمر بن يزيد نقل شده كه گفته است : از ابى الحسن موسى بن جعفر ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : « دعا آنچه را مقدّر شده و آنچه را مقدّر نشده برمىگرداند ، عرض كردم : مقدّر شده را دانستهام ، مقدر نشده كدام است . فرمود : تا اين كه واقع نشود . » « 20 » در خبر صحيح از ابى ولّاد آمده كه امام موسى بن جعفر ( ع ) فرموده است : « بر شما باد به دعا ، زيرا دعا به درگاه خدا و خواستن از او بلايى را كه مقدّر و بدان حكم شده و تنها اجراى آن باقى مانده است دور مىگرداند ، از اين رو چون به درگاه خداوند دعا و از او خواسته شود يكباره بلا را برمىگرداند . » « 21 » در كافى از ابى ولّاد از آن حضرت روايت شده كه فرموده است : « هيچ بلايى بر بندهء مؤمن نازل نمىشود كه خداوند به او الهام دعا كند جز اين كه آن بلا به زودى بر طرف مىشود ؛ و هيچ بلايى بر بنده مؤمن نازل نمىگردد كه از دعا كردن خوددارى كند جز اين كه آن بلا طولانى خواهد بود ، پس هر گاه بلا نازل شد بر شماست كه به درگاه خداوند دعا و زارى كنيد . » « 22 » در خبر حسن از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « آيا بلاى طولانى از غير طولانى را مىشناسيد ؟ » عرض كرديم : نه ، فرمود : « هر گاه يكى از شما به هنگام بلا ملهم به دعا شد بدانيد آن بلا كوتاه است . » « 23 » و از آن حضرت روايت است : « بر شما باد به دعا كردن ، زيرا در دعا شفاى هر دردى است . » « 24 » و اخبار در فضيلت دعا بيش از آن است كه بشمار آيد .
هامش
( 20 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 469 ، شماره 7 و 2 .
( 21 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 470 ، شماره 8 .
( 22 ) كافى ، ج 2 ، ص 471 ، شماره 2 و 1 .
( 23 ) همان مأخذ .
( 24 ) همان مأخذ ، ج 2 ، ص 470 ، شماره 1 .