مىكند ، ليكن حجّگزار از محلّ خود بيرون مىرود ، و تن به فداكارى مىدهد و دارائيش را خرج مىكند و مدّتى طولانى از عائلهاش دور مىشود بىآن كه اميد به دست آوردن مالى را داشته و يا در صدد تجارت و داد و ستدى باشد . » « 27 » اسحاق بن عمّار روايت كرده كه به ابى عبد اللّه ( ع ) عرض كردم مردى ضعيف الحال در مورد حجّ با من مشورت كرد به او گوشزد كردم كه حجّ نكند ، فرمود : « چقدر سزاوار است كه يك سال تمام بيمار شود . » اسحاق مىگويد : مدّت يكسال بيمار شدم « 28 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « بايد هر يك از شما پرهيز كند از اين كه برادر مسلمانى از رفتن به حجّ باز دارد كه در اين صورت در دنيا دچار فتنه و در آخرت گرفتار آنچه براى او ذخيره گرديده خواهد شد . » « 29 » از امام صادق ( ع ) در بارهء كسى پرسش شد كه از جانب ديگرى حجّ به جا مىآورد كه آيا اجر و ثوابى براى اوست ؟ فرمود : « براى كسى كه از جانب ديگرى حجّ مىگزارد اجر و پاداش ده حجّ است و خداوند او ، پدر ، مادر ، پسر ، دختر ، برادر ، خواهر ، عمو ، عمّه ، خالو و خالهاش را مىآمرزد ، همانا خداوند رحمتش گسترده و بخشنده است . » « 30 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « كسى كه از سوى انسان ديگرى حجّ كند هر دو در ثواب آن شريكند ، و چون طواف واجب انجام شود شركت آن دو منقطع مىگردد « و پس از آن هر عملى به جا آورده شود ثواب آن براى حجّ كننده است . » « 31 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « اگر هزار نفر را در حجّ خود شريك كنى براى هر يك از آنها ثواب يك حجّ است بىآن كه از ثواب حجّ تو چيزى كاسته شود . » « 32 » روايت شده است : « خداوند براى او و آنها حجّ قرار مىدهد و براى او كه آنها را با خود پيوند داده اجر و پاداش است . » « 33 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « هر كس يك درهم در راه حجّ هزينه كند براى او
هامش
( 27 ) الفقيه ، ص 209 ، شماره 70 .
( 28 ) الفقيه ، ص 209 ، شماره 68 و 69 و 83 .
( 29 ) الفقيه ، ص 209 ، شماره 68 و 69 و 83 .
( 30 ) الفقيه ، ص 209 ، شماره 68 و 69 و 83 .
( 31 ) الفقيه ، ص 209 ، شماره 68 و 69 و 83 .
( 32 ) الفقيه ، ص 209 ، شماره 68 و 69 و 83 .
( 33 ) الفقيه ، ص 209 ، شماره 68 و 69 و 83 .