( 4 ) سعادة كلّ السّعادات طول العمر فى عبادة اللّه . ترجمه : سعادت همهء سعادتها درازى عمر بود در عبادت خداى .
( 5 ) كفى بالمرء سعادة ان يوثق به فى امر دينه و دنياه .
ترجمه : تمام سعادتى بود مردم را ، كه در كار دين و دنيا به او واثق باشند ، و او را امين دانند .
( 6 ) انّ اللّه اذا انعم على عبد احب ان يرى عليه . ترجمه : چون خدا خواهد كه بر بنده نعمتى كند ، خواهد كه برو ظاهر شود .
( 7 ) من كانت له سريرة صالحة او سيّئة نشر اللّه منها عليه رداءا يعرف به . ترجمه : هر كرا سرى پاك بود يا پليد ، خدا آواز آن بگستراند ، تا او را به آن نشناسند .
( 8 ) من سنّ سنّة حسنة كان له اجره و اجر من عمل به الى يوم القيامة ، و من سنّ سنّة سيّئة كان له اثمه و اثم من عمل به الى يوم القيمة . ترجمه : هر كه رسمى نيكو نهد ، او را بود مزد آن و مزد هر كه به آن كار كند تا بقيامت . [ و هر كه رسمى بد نهد ، او را بود كيفر آن و كيفر هر كه به آن كار كند تا بقيامت . ]
( 9 ) المؤمن اذا مدح فى وجهه ربا الايمان فى قلبه . احثوا فى وجوه المدّاحين التّراب . ترجمه : مؤمن را در روى مدح گويند ايمان
اخلاق محتشمى ( فارسى ) — صفحة 405
مساهمون: خواجه نصير الدين الطوسي
ص٤٠٥