الباب الثلثون فى رذائل البخل و الشحّ و الامساك
الآيات ( 1 )
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ ، بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ ، سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ
.
ترجمه : مپندارند « 1 » كسانى كه بخيلى ميكنند به آنچه خداى بايشان داده است از فضل خود كه : آن بهتر است ايشان را ، بلكه آن بدتر است ايشان را . زود باشد كه آنچه به آن بخيلى ميكنند ، طوقى گردانند در گردن ايشان بآخرت .
( 2 )
وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ ، وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ ، فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ! يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ ، فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ ، هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ ! فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ
! ترجمه : آنان كه زر و سيم بگنج مىنهند ، و در راه خدا نفقه نميكنند ، ايشان را بعذابى اليم بشارت ده ! روزى باشد كه آن را در آتش دوزخ گرم كنند ، و به آن پيشانى و پهلو و پشت ايشان داغ كنند ، و گويند : اينست كه براى خود گنج نهادهايد ! بچشيد آنچه نهادهايد !
( 3 )
الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ يَكْتُمُونَ ما آتاهُمُ اللَّهُ
هامش
( 1 ) - اصل : مپندار كه - در آغاز آيه هم آمده : و لا تحسبن .