تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق محتشمى ( فارسى ) — صفحة ديباچهء چاپ دوم 22

مساهمون:

صديباچهء چاپ دوم ٢٢
پنجشنبه 7 رمضان 1271 ( 1 : 348 ) با خاتمهء پيشين . 13 - شمارهء 17 همان فهرست دانشگاه پنجاب ( ص 17 ) به نستعليق گشادهء سدهء 13 با خاتمه پيشين . 14 - شمارهء 2723 بادليان ( 93 فارسى ) همراه با گزيده‌اى از ترجمهء جاويدان خرد ، به نستعليق بىتاريخ . 15 - شمارهء 1102 الف كتابخانهء عمومى رشت با ديباچهء نخستين كه در قهستان نوشته شده است مورخ 1016 همراه با لوامع الاشراق ( فهرست روشن ص 154 ) 16 - شمارهء 1454 ( 10343 / 26388 ) مجلس به نستعليق ملا يارى سر هندى با ديباچهء نخستين در پايان ( ربعى با جلد تيماج سبز مقوايى ) پس شكى در اينكه اخلاق ناصرى را تحريرى نخستين به روش باطنى با ديباچه و خاتمه‌اى بوده و دگرگون شده است نخواهد بود . اينك آن ديباچهء و خاتمه را از روى شماره‌هاى 2 و 3 و 4 و 5 و 6 و 7 و 11 و 12 كه در دسترسم بوده است در اينجا ميآورم :

ديباچهء نخستين

در پايان نسخهء پرينستن چنين آمده است : للّه الحمد على نعمائه . خطبهء رسالهء اخلاق ناصرى كى مولانا اعظم علامة العالم نصير - الملة و الدين الطوسى برد اللّه مضجعه نوشته بود در ايام دولت فرق اسمعيليه و درين وقت آن تغيير كرده است چون باز يافته شد سخنى مانده بود حيف آمد كى ضايع شود به كتابت مقيد كرد : حمد بىحد و مدح بىعد لايق حضرت عزت مالك الملكى بود كى بعد از انك شخصى را كه در نظر ظاهر هم از جنس انس است مصدر رحمت و مظهر معرفت خود گردانيد تا حقيقت توحيد كى خلاصهء علوم دينى و نقاوهء معارف يقينى آنست از غايت تجلى و فرط ظهور مجسم و مصور شد حليت صورت مكارم اخلاق را كى محصول مدلول انفس و آفاق است رقيهء رقبهء بنده‌اى از بندگان او كرد تا طريقت تجريد كى ديباچهء اعمال خير و فاتحهء ابواب برست به ترتيب تعليم و تهذيب مستقيم او معين و مقرر گشت . اگر اهل آن عهد و حاضران آن دور كه غطاء انتظار و حجاب استتار از پيش بصاير و ابصار رفع كرده‌اند و شخص معرفت و نور الهيت را كى آن حضرت با نصرت خداوند صاحب الزمان و ترجمان الرحمان « 1 » علاء الدنيا و الدين
هامش
( 1 ) - خلاصهء امتزاح عناصر و اركان امام جهان افضل و اكمل و اكرم خلق دوران ظل اللّه فى العالمين الداعى الى الحق اليقين بقية الائمة من العترة الطاهرين امير المومنين و امام المتقين ( ش 307 ملى ) .
اخلاق محتشمى ( فارسى ) — صفحة ديباچهء چاپ دوم 22 | خواجه نصير الدين الطوسي