12 - معيار الاشعار در اواخر ج 2 در 649 ( فهرست گوهرشاد 179 )
13 - رسالهء معينيه كه بنام معين الدين ابو الشمس پسر ناصر الدين محتشم و براى كتابخانهء او ساخته است و در آن هم تصرف كردهاند ( ديباچهء چاپ نگارنده - مدرس چ 2 : 388 ) .
14 - حل مشكلات معينيه ( چاپ نگارنده )
روضة التسليم ( دانشگاه 11 / 8211 ) و مطلوب المومنين هم بنام طوسى چاپ شده است ولى مسلم نيست كه از او باشد . همچنين پاسخ به كياه شاه امير ( دانشگاه 5 / 8211 )
( ديباچهء نخستين اخلاق محتشمى - ديباچهء ترجمهء انگليسى اخلاق ناصرى از ويكنس ص 13 - ديباچهء اخلاق ناصرى چاپ استاد مينوى ) .
ترجمه و شرح و تعليق و تقليد از اخلاق ناصرى
اگرچه اخلاق ناصرى خود ترجمهء آزادى است از طهارة الاعراق مشكويهء رازى ولى باز آن را در يك مقدمه در دو باب به فارسى در آوردهاند و چند نسخه از آن نشان دادهاند : يكى ش 261 كتابخانهء دانشگاه ادينبورگ مورخ 1081 به نستعليق علاء الدين در 1081 در جهان گيرنگر ( داكا ) در 61 برگ ( فهرست ص 229 ) دومى شمارهء 2730 با دليان ( نشريه كتابخانهء مركز دانشگاه 1 : 216 و 218 - منزوى 1570 ) سومى نسخهء محمد شفيع لاهورى از سدهء 12 ( فهرست محمد بشير حسين ص 223 ش 333 ) در اين يكى هم سه فن علم عملى آمده و بر اصل افزوده دارد مانند خود اخلاق ناصرى و آن هم جز ترجمهء حاج ميرزا ابو طالب محمد زنجانى است بنام كيمياى سعادت ( مشار 1294 ) . چهارمى ملى شيراز 517 ( 2 : 111 ) بنام تهذيب اخلاق در 68 برگ و شكسته نستعليق ، پنجمى مجلس 8363 فهرست نشده ( 10232 ) مورخ 2 ذح 1063 درشاه جهان آباد به تعليق شكسته ( فيلم 5747 دانشگاه ) ، ششمى انجمن ترقى اردو 4 ف ق 132 نوشتهء 1069 ( ص 20 فهرست ) ( ؟ ) ( نشريه 5 : 247 - منزوى 1587 ) هفتمى ملك 6 / 4253 . .
خود اخلاق ناصرى را هم ركن الدين محمد بن على بن محمد گرگانى در 713 به عربى در آورده است . وى در آن ميگويد كه چون اين كتاب در حكمت عملى بسنده بود ولى به فارسى ، و عراقيان از آن چيزى در نمىيافتند و همگان را سودمند نمىبود من آن را به عربى در آوردهام . نام آن « الاخلاق النصيرية فى تعريب الاخلاق الناصرية » است و نسخهء آن در كتابخانهء دانشگاه ليدن است به شمارهء 582 وارنر و مورخ 768 ( 4 : 219 ش 1857 ) در فهرست آستان رضوى ( 4 : 215 ) نيز از آن ياد شده است ( مدرس چ 2 : 456 ) . رسالهء اخلاقى كه در ليدن ( 4 : 224 ش 969 كد 2 / 1327 ) هست بدينگونه : در بيان نكتهاى از تحصيل مقصود است ، فصل 1 - در بيان تهذيب اخلاق ، 2 - در بيان آداب ملازمت ملوك ، 3 - در بيان كيفيت معاشرت با اصناف خلق ، خاتمه در بيان قواعد متفرقه كه حكماء بزرگ بران وصيت كردهاند ، ترجمهاى از تهذيب اخلاق نيست .