كثرت خطاياه و حضر عذابه .
قال فى الوافى : إنّما حضر عذابه لأنَّ أكثر ما يكون يندم على بعض ما قاله ولا ينفعه الندم و لأنّه قلّما يكون كلام لا يكون مورداً للاعتراض و لاسيّما إذا كثر .
و فيه
عنه ( عليه السّلام ) قال : فى حكمة آل داود على العاقل أن يكون عارفاً بزمانه ، مقبلًا على شأنه ، حافظاً للسانه .
قال بعضهم :
ثلاثة ليس فيهنَّ حيلة : فقر يخالطه كسل ، و عداوة يداخلها حسد ، و مرض يمازجه هرم .
قال بعض الحكماء :
ينبغى أن يكون المرأة دون الرّجل فى أربعة أشياء ، السن و الطول ، و المال ، و الحسب .
« أوحدى »
اى وصل تو برتر از تمناى اميد * ناپخته بماند از تو سوداى اميد
من در تو كجا رسم كه آنجا كه توئى * نه دست هوس رسيده نه پاى اميد
« وله »
بنياد دل من غم تو ويران كرد * ما را هوس عشق تو سر گردان كرد
زانجا كه توئى مگر كه لطفى بكنى * پيداست كه زاينجا كه منم چتوان كرد
« وله »
او حد بفريب در جوالت كردند * چون مرغك پر بىپر و بالت كردند
گفتى به دو كون سر فرو مىنارم * هم آخر كار پايمالت كردند
« لغز »
ديدم سه تن برهنه ميان دو قافله * آن هر سه تن برهنه و بر هر سه آبله
نى قافله روان شده بى حكم آن سه تن * نه آن سه تن روان شده بى حكم قافله
دو لغز شيرين
* لغز 1 :
كدام طائر است كه اگر از اوّل آن چيزى نقصان كنى زياده