حاصل آرد « 1 » ، و دقيقهء انزلوا الناس منازلهم بوفور شهامت خويش مرعى دارد .
سادات را كه ثمرهء شجرهء رسالت و درّ درياى نبوتند موقرّ و مكرّم و مقتدى و معظم دارد ، و شرط استماع قل لا اسألكم عليه اجرا الا المودة فى القربى بجاى آرد « 2 » ، و ترتيب مصالح « 3 » ايشانرا در مواقف حق و مدارج قدس ذخيرهء بزرگ و وسيلتى تمام داند ، و روز محشر - كه از معشر جن و انس فرياد هل لنا من شفعاء فيشفعوا لنا برآيد - در « 4 » حضرت نبوّى و ديعتى معدّ و ذريعتى بشفاعت مؤكد شناسد ، و ايشانرا بحسن اشفاق و استدرار ادرار و ارزاق و اعداد و اسباب « 5 » معاش و وجوه انتعاش « 6 » از مطاعم « 7 » نامرضى و مطامعى بابتذال « 8 » مفضى « 9 » كه لايق منصب ايشان نباشد مستغنى گرداند .
و ايمه و علما را - كه ورثهء انبيا و حفظهء بيضهء دين خدايند و رطب جنى « 10 » ايمان بىريب « 11 » سنى « 12 » ايشان هنى « 13 » نگردد - به چشم اعزاز و احترام ملحوظ دارد و از صوب انعام و فيض اكرام بحظ اوفر محظوظ ، و در حوادث دينى واقعات « 14 » شرعى از مقتضى قول و حكم فتوى ايشان عدول و تجاوز جايز نشمرد ، و در معظمات مهمات دولت استحصار « 15 » همت و تاليف دل ( و تطيب باك « 16 » ) ايشان را طرفى از مصالح ملك با ايشان براندازد ، و بگفت و اشارت ايشان تبرّك و تيمن جويد .
و قضاة و حكام را كه در امضاء احكام و فصل خصومات امراء شرع و امناء خدايند به تحصيل « 17 » حق ضعيفان دست قوى دارد ، و البته بنقصان رونق مجلس قضا دست « 18 » ندهد ، و اگر كسى بتمرد تفرد نمايد در مالش او كه دينا و دنيا متضمن صلاحى « 19 » بزرگ باشد تساهل نبرزد « 20 » ، تا حقوق مستضعفان مستهلك نشود ،
هامش
( 1 ) كند .
( 2 ) آورد .
( 3 ) ضا ، و تربيت .
( 4 ) و در .
( 5 ) اسباب .
( 6 ) ش ، تازگى يافتن .
( 7 ) مطاعمى .
( 8 ) بابتذالى .
( 9 ) ش ، كشاننده و منتهى شونده .
( 10 ) ش ، تازه چيده .
( 11 ) بىرتب .
( 12 ) ش ، بلند و رفيع .
( 13 ) ش ، گوارا .
( 14 ) و واقعات .
( 15 ) استحضار .
( 16 ) و تطييب بال .
( 17 ) تحصيل .
( 18 ) رضا .
( 19 ) صلاح .
( 20 ) نورزد .