فرد
ما را مى ناب نيست جز در ديده * بارى تو كه در پياله دارى مىنوش « 1 »
* 900 « 2 » * فرد
گفتم هوس ساعد دستت نكنم * اكنون چو به گردنم درآمد چه كنم
فرد
يادم چو شهادت به زبان مىنارى * حقّم چو نماز هيچ مىنگزارى
فرد
از سرش تا به « 3 » يك وجبست * زان دماغش هميشه مىگندد
التّصوّف ذكر مع اجتماع و وجد مع استماع و عمل مع اتّباع .
من كلام النّبوّة الأولى : تعجّب ربّكم من شابّ ليس له صبوة « 4 » .
حكمت من فكّ كفّيه و كفّ فكّيه فهو من أنفع النّاس .
فرد
به پارسايى و رندى و فسق و مستورى * چو اختيار به دست تو نيست معذورى « 5 »
فرد
هرچند ترا ريش به خدّ مىگيرد * پيوسته تو او را به زنخ مىآرى
هامش
( 1 ) اين بيت در پايين صفحه به صورت مورب نوشته شده است .
( 2 ) اين صفحه در نسخه عكسى بياض صفحه 904 است .
( 3 ) لفظ قبيحه است به معنى دبر .
( 4 ) كشف الخفاء 2 / 55 ح 1709 با لفظ « عجب ربنا . . » ، و همان مصدر 2 / 391 ح 3220 با لفظ « يعجب ربك . . » .
( 5 ) اين بيت در وسط صفحه به صورت مورب نوشته شده است .