از ما طواف كعبهء خويش بعيد نيست * ز آنجا كه هست قوت سعى جميل [ ما ]
روزى كه ما ز مرحلهء خاك بگذريم * باشد به سوى جنّت كويش رحيل ما
* 446 * باغ بهشت ما چمن روى دلبرست * خالش ختام مشك و ريق سلسبيل ما
در باختيم جوهر جان را ولى چه سود * كو ملتفت نشد بِهِ متاع قليل ما
شورى است در ميانهء أرواح دوستان * از حسرت لب نمكين خليل ما
يا رب چه حكمتست كه درمانپذير نيست * چشم سقيم دلبر و جسم عليل ما
يار عزيز يوسف مصر ملاحت است * جايش كنار ديده چون رود نيل
دلدار بر مزار عصا مىگذشت و گفت * دارد نشان عشق ، مزار قتيل ما
* * * كاتب هذه السّطور أبو أحمد عماد بن عصام بن أبى بكر بن محمّد بن عبد الرّحيم بن بكر بن علىّ صاحب الهداية ، رحم اللّه الماضى و عصم الباقى ، كتبها حامدا للّه تعالى « 1 » .
هامش
( 1 ) پايين اين صفحه نوشته شده است قال الموت كاو ادامه آن در اصل بياض وجود ندارد و كتابتى بعد از آن صورت نگرفته است .