* 244 * بسّم اللّه الرّحمن الرّحيم
من مقطّعات إبن يمين
شكرها واجب كه نفس سركش بد « 1 » خوى را * رايض عقلم به زير زين همّت نام كرد
بود در آغاز كارم ، دل چو گردون بى « 2 » قرار * چون بديد « 3 » انجام آن نيكو ، چو « 4 » قطب آرام كرد
عمر ضايع مىشد اندر پختن سوداى « 5 » خام * پخته « 6 » نبود هركه زين سان كارهاى خام كرد
عقل نيز از راه شفقت گفت با من كأى « 7 » جوان * هركه كرد آغاز كارى ، فكرت انجام كرد
مرغ جانرا كاشيان بر سدره و طوبى سزد « 8 » * از براى دانه نتوان پاىبند دام كرد
چون شنيد ابن يمين فرمان سلطان خرد * نفس سركش امتثال از كام و از ناكام كرد
هامش
( 1 ) بذ .
( 2 ) پى .
( 3 ) يذ .
( 4 ) ج .
( 5 ) ى بجاى كسره اضافه .
( 6 ) ب .
( 7 ) ي .
( 8 ) ذ .