مقدّمهء مصحّح
رسالهء حاضر منظومهاى است در علم تجويد كه در 21 ربيع الثانى سال 962 ه . ق به خطّ شمس الدين بن محمّد بن شمس الدين الحافظ مرقوم گشته است .
نام مؤلّف به گزارش برگل در كتاب ادبيات فارسى بر مبناى تأليف استورى « 1 » ، نصرة بن عمر ملقّب به سكندر مىباشد و كتاب را در سال 862 ه . ق به نظم آورده است .
تاريخ به نظم آوردن كتاب در پايان آن چنين آمده است :
اين كتاب طرفه نغز دلفروز * من به نظم آوردم اندر چار روز
در دوشنبه كردم اين را ابتدا * بود اين را پنجشنبه انتها
رفته از هجر رسول ذو الجلال * اى برادر هشتصد شصت دو سال
نسخهء ديگرى از آن نيز در بادليان « 2 » و آستان قدس رضوى « 3 » و كابل « 4 » موجود مىباشد .
موضوعات مطروحه در اين منظومه ، اگر چه نسبت به كتب ديگرى كه در علم تجويد نوشته شده ، از جامعيت كافى برخوردار نيست ، اما ناظم تلاش نموده است تا مطالب مهمّ علم تجويد را با گزينش از شش كتاب ديگر براى مبتديان در اين علم گرد آورد .
هامش
( 1 ) جلد اوّل ، صص 358 - 357 .
( 2 ) همان ، ص 358 .
( 3 ) همان ، ص 358 و الذريعة إلى تصانيف الشيعة ، ج 3 ، ص 430 .
( 4 ) ادبيات فارسى بر مبناى تأليف استورى ، ج 1 ، ص 377 ، شمارهء 16 .