ام هانى و ريطه مىباشند . فاطمه بنت اسد در مدينه در سال چهارم هجرى از دنيا رفت و در بقيع مدفون گشت .
امامه ،
( محدث ، متوفى قرن 1 ه ) دختر ابى العاص ، مادرش زينب دختر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و از زنان محدث است . ابن عبد البر و ابن اثير او را از اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله برشمردهاند . آيتاللّه خويى در رجال خود امامه را در زمره نساء حديث شمرده و گفته است او از على عليه السّلام روايت نموده است .
كلينى به سند خود از ابو بصير از فاطمه بنت على از امامه روايت مىكند كه گفت : على عليه السّلام در ماه رمضان نزد من آمد ، براى شام خرما و قارچ آوردم و آن حضرت خورد . كه او قارچ دوست مىداشت .
امامه در زمان رسالت رسول خدا به دنيا آمد . آن حضرت امامه را بسيار دوست داشت تا حدى كه در نماز هم او را بر گردن حمل مىكرد و در ركوع و سجود او را به زمين مىگذاشت وى نوه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و خواهرزاده فاطمه عليها السّلام است . فاطمه عليها السّلام به امامه علاقه خاصى داشت و هنگام رحلت ، به امير المؤمنين عليه السّلام سفارش نمود كه بعد از وى با دختر خواهرش ، امامه ازدواج كند ، زيرا او براى اولاد آن حضرت ، مثل مادر بود . امامه پس از شهادت امير المؤمنين عليه السّلام ، مطابق فرمايش آن حضرت ، با نوفل بن حارث ازدواج نمود .
اسماء دختر عميس ،
( محدث ، متوفى قرن 1 ه ) اسماء از زنان بزرگوار و ساجده تشيع است كه در ولاى اهل بيت عليهم السّلام مىدرخشد ، در ايمان به اسلام از پيشگامان است و قبل از اينكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در مكه به دار ارقم داخل شود ، با آن حضرت بيعت كرد .
از هنگامى كه به مدينه آمد ، روز و شب براى فاطمه عليها السّلام چون مادرى مهربان بود ، بهطورىكه آن حضرت وصيتهايش را به او فرمود . اسماء بنا به خواسته آن حضرت ، يك عمارى ( تابوت ) ساخت تا حجم بدن مباركش وقت تشييع پيدا نباشد . بنا بر وصيت فاطمه عليها السّلام در شستن بدن مطهر آن حضرت ، به على عليه السّلام كمك كرد اسماء از شاهدان قضيه فدك است ، اما ابو بكر شهادت او را نپذيرفت . وى از تكذيبكنندگان حديث مجعول « نحن معاشر الانبياء لا نورث ، ما تركناه صدقة » است .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله درباره اسماء و خواهرانش فرمود : خواهران مؤمن ميمونه ( همسر پيامبر ) ، ام الفضل ( همسر عباس بن عبد المطلب ) و اسماء بنت عميس هستند . عبد اللّه بن سنان از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است : نجابت محمد بن ابى بكر از طرف مادرش اسماء بنت عميس است .