20 سالگى همراه با برادر خود سيد جعفر به نجف اشرف عزيمت نمودند ، و مجددا سطح كفايه را در محضر آيتاللّه ميرزا ابو الحسن مشكينى تلمذ كرد ، سپس دروس خارج فقه و اصول را از محضر آيات : ميرزا محمّد حسين نائينى ، شيخ على اكبر خوانسارى ، شيخ ضياء الدّين عراقى ، شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى ، و سيد ابو الحسن اصفهانى و رجال و درايه را از درس سيد ابو تراب خوانسارى استفاده نمود .
پس از انجام تحصيلات به ملازمت و مصاحبت بزرگانى چون حضرات آيات :
سيد ابو الحسن اصفهانى ، شيخ محمّد كاظم شيرازى ، شيخ موسى خوانسارى ، و شيخ محمّد رضا آل ياسين درآمد و همواره با آنان بحث و جدل و از دانش سرشارشان استفاده مىنمود ، و جزو اصحاب دفتر استفتاى آيتاللّه اصفهاني درآمد ، و در ضمن به تدريس سطوح و تربيت شاگردان پرداخت كه از جمله آنان :
1 - سيد محمّد رضا يزدى
2 - شيخ محمّد رضا معصومى بروجردى
3 - استاد سيد جعفر شهيدى بروجردى
و اما آثارى كه از رشحات قلمى اين فقيه بزرگ به رشتهء تحرير درآمده ، و هماكنون در اختيار وارث نمىباشد عبارتند از :
1 - تقريرات مشكينى .
2 - تقريرات عراقى .
3 - تقريرات اصفهانى ( سيد ابو الحسن ) .
4 - رجال و حديث ( شايد تقريرات خوانسارى باشد ) .
5 - دفترى در علوم غريبه .
مترجمله در حدود سال 1367 ق نجف را براى هميشه ترك نمود و به ايران بازگشت و رحل اقامت خود را در اهواز افكند ، و مجددا فعاليت علمى و اجتماعى خود را آغاز نمود .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1969
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٩٦٩