محمّد فاضل ايروانى ، ميرزا حبيب اللّه رشتى و شيخ محمّد حسن مامقانى استفاده نمود و در سال 1310 ق به تبريز مراجعت نمود و تدريس و تربيت طلاب و مجاهدت در راه اعتلاى دين پرداخت . از آثار او : رسالة فى اللباس المشكوك باسم « ازاحة الالتباس » ، 2 - كتاب الحج ( في شرح شرايع الاسلام ) ، 3 - رسالهء عمليه ، 4 - حاشية على الرياض ، 5 - حاشية على المكاسب ، 6 - حاشية على الرسائل .
شرح حال ميرزا ابو الحسن در كتابهاى زير آمده است : 1 - نقباء البشر 1 / 43 ، 2 - آينهء دانشوران 313 ، 3 - رجال آذربايجان در عصر مشروطيت 181 ، 4 - علماى معاصرين 178 ، 5 - ريحانه الأدب 5 / 39 .
سيد مهدى انگجى در بيت فضل و دانش پرورش يافت ، و پس از سپرى نمودن مقدمات ، بخشى از سطوح را نزد پدر ارجمند خود آموخت و در سال 1347 ق به قم مهاجرت كرد و سطوح را نزد ميرزا محمّد همدانى و سيد كاظم شريعتمدارى به پايان برد . دروس خارج را از محضر آيات : حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى و سيد محمّد حجت كوهكمرى استفاده نمود . سپس به تبريز بازگشت و مشغول تدريس فقه و اصول و اقامهء جماعت در « مسجد ديكباشى » و هدايت گرديد .
سرانجام به تهران مهاجرت كرد و پس از استقرار به وظايف دينى و روحى از قبيل اقامهء جماعت و ارشاد و تدريس اشتغال ورزيد .
از آثار او
1 - تقريرات درس آيتاللّه حجت .
2 - جامع الأخبار .
3 - رسالة في تنجيس المتنجس و عدمه .
4 - كتابى دربارهء صحابهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .
انگجى پس از عمرى تدريس و پژوهش و خدمت ، سرانجام در روز دوشنبه 20 / شوال / 1384 ق مطابق با 3 / اسفند / 1343 ش در سن 58 سالگى در تهران