در سال 1313 ق در روستاى « رشيدى » جاپلق ( مدفن پدر و مادر ميرزاى قمى ) از توابع اراك ، متولد گرديد .
صادقى پس از طى دورهء مقدمات در روستاى مذكور ، جهت ادامهء تحصيل به اراك عزيمت نمود ، و سطوح را نزد آيات : ميرزا محمّد على خان عراقى ، شيخ محمّد سلطان العلماء و ظاهرا سيد نور الدّين عراقى تلمذ كرد ، و با حضرت آيتاللّه شيخ محمّد على عراقى رفيق بحث و شريك تحصيل بود . سپس به درس آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى راه يافت . پس از انتقال آيتاللّه حائرى به قم ، مهاجرت به حوزهء علميه نمود و تا سال 1354 ق از محضر آن بزرگوار ، و چند ماهى نيز از آيتاللّه ميرزا محمّد حسين نائينى ( در قم ) استفاده نمود .
در سال 1345 ق به تهران عزيمت كرد و در مسجد ( صفارى ) واقع در خيابان صفارى به اقامهء جماعت و ارشاد و هدايت و مباحثه با آيتاللّه ميرزا محمّد ثقفى تهرانى ، و در ( مدرسهء مروى ) به تدريس متون اشتغال ورزيد . كه از جملهء شاگردان وى آقايان : 1 - سيد كمال مرتضوى 2 - سيد محمّد بهشتى 3 - شيخ مصطفى مسجد جامعى 4 - دكتر محمّد جواد مناقبى 5 - شيخ على اصغر وحيد تهرانى ( اهل فضل و منبر ) مىتوان نام برد .
از آثار قلمى ايشان :
1 - تقريرات اصول حائرى يزدى .