مجلس ، كارمند وزارت دادگسترى شد و سرانجام به عضويت ديوان عالى كشور رسيد .
از آثار قلمى او
1 - استخراج تقويم سال 1282 ق .
2 - تقويم ناصرى ( در تعيين فصول و بروج سيّارات ) .
3 - جغرافياى عمومى .
4 - حسن المآب در هيئت جديد .
5 - رسالهاى در علم هيئت و نجوم .
علامه و فيلسوف متأله ميرزا ابو الحسن جلوهء اصفهانى ، اين غزل را در مدح ميرزا محمود سروده است :
مشير الوزاره ز بغداد آمد * مبر ظن كه دلتنگ بس شاد آمد
نباشد چرا شاد آن بندهاى * كه از بند اين نشئه آزاد آمد
فتوحات قدسى است او را گمانم * كه اين فيض ز انفاس استاد آمد
بلى دست گيرند مردان دلى گر * ز رنج طبيعت به فرياد آمد
چه دلهاى ويران ز هر نوع مردم * كه زين مرد حق دوست آباد آمد
نشد سست و طى كرد هر شهر و صحرا * اگر برف باريد اگر باد آمد
نبودش طمع چون به كس نيست آگه * كه آن بخل ورزيد و اين راد آمد
عروس امور عراق عرب * را به از اين مپندار داماد آمد
مشاور الملك سرانجام در شب شنبه 23 / جمادى اوّل / 1338 ق در سن 88 سالگى در تهران به ديار باقى شتافت . پيكرش با تجليل فراوان به قم حمل و در حرم حضرت معصومه عليها السّلام - كنار مسجد بالاسر - به خاك سپرده شد .
او از دو همسرى كه اختيار كرده بود ، داراى نه فرزند پسر و يك فرزند دختر شد .
سيد محمّد نعمت شيرازى قطعهء زير را دربارهء ماده تاريخ رحلت او سروده است :
رفت از دنيا چو محمود پسنديده صفات * در عزايش دوستان كردند بر تن جامه چاك