وى در سال 1271 ق به تهران مهاجرت كرد و در دار الفنون به تحصيل ادامه داد و مدتى از تعليمات مسيو « بهلر » فرانسوى كه استاد رياضيات و مهندس به نامى بود - بهرهمند شد . او در سال 1275 ق به دستور ناصر الدّين شاه قاجار همراه چهل محصل ديگر به سرپرستى حسنعلى خان « امير نظام » گروسى به فرانسه اعزام گرديد و در پاريس ( دانشگاه سوربن ) تحصيلات عالى خود را در رشتههاى رياضى به پايان رساند و در رصدخانهء آن شهر و زير نظر پروفسور « لووريه » - كاشف ستارهء نپتون - به مطالعه و پژوهش اسرار آسمان پرداخت و پس از چندى از طريق محاسبات دقيق و كمك فورمولهاى رياضى موفق به كشف ستارهاى گرديد و در دايرةالمعارف نجومى آن رصدخانه به نام او ثبت و به « ستارهء محموديه » معروف شد .
ميرزا محمود در سال 1282 ق به ايران بازگشت و در تهران با ناصر الدّين شاه ملاقات كرد و به دستور او در تلگرافخانهء مركزى به كار و سپس رياست آن مركز را به عهده گرفت . ولى پس از مدتى از كار بر كنار شد .
او در سال 1290 ق در كابينه ميرزا حسين مشير الدوله به سمت وزير امور خارجه و نيز وزير جنگ انتخاب گرديد و تا سال 1298 ق ، اين دو منصب را حفظ كرد . آنگاه و با سمت كارپردازى روانهء بغداد - كشور عراق - گشت و ساليانى دراز در اين مأموريت انجاموظيفه نمود .
وى در اواخر سال 1307 ق از سمتى كه داشت معزول گرديد و به تهران بازگشت و چندى بيكار ماند ، تا اينكه در سال 1309 ق رياست يكى از محاكم وزارت دادگسترى را برعهده گرفت و تا 1312 ق در اين سمت باقى ماند . سپس مجددا در وزارت خارجه خدمت نمود و بار ديگر مأمور بغداد شد و پنج سال ديگر در آن سامان به سمت كارپردازى اوّل منصوب گشت . و پس از مراجعت به تهران در عدليه و نيز در سمت رياست ادارهء تجارت خدمت كرد .
نامبرده در زمان برقرارى مشروطيت در دورهء اوّل مجلس شوراى ملّى ( 1285 مطابق با 1324 ق ) از سوى مردم تهران سمت نمايندگى داشت ، و پس از تعطيل
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1925
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٩٢٥