صباوت براى امرار معاش به تهران رفت ، در همين زمان بود كه مبارزات سياسى به نحو گستردهاى در مملكت جريان داشت ، لذا در سلك ياوران علامه سيد محمود طالقانى قرار گرفت ، و در راه مبارزهء صدمات و لطمات زيادى را متحمل گرديد ، تا آنكه طالقانى و ديگر مبارزان دستگير و زندانى و تبعيد شدند ، نامبرده پس از چندى به موطن اصلى خويش مراجعت نمود .
وى در اوايل / آذر / 1373 ش مطابق با اواخر / جمادى الثانى / 1415 ق در قم درگذشت و در جوار شاه احمد قاسم عليه السّلام مدفون گرديد .
ابيات زير از اوست :
عرفان سيد الشهداء عليه السّلام
خوشا به حال محبان سيد الشهداء * كه جان كنند به قربان سيد الشهداء
خوشا كسان كه به نور ولايت علوى * برند بهره ز عرفان سيد الشهداء
خوشا كسان كه زيارت كنند مرقد او * برند غبطه به ياران سيد الشهداء
خوشا كسى كه مجاور بود به كرب و بلا * كنار سفرهء احسان سيد الشهداء
خوشا كسى كه كند ناله و بريزد اشك * به خاطر لب عطشان سيد الشهداء
خوشا كسى كه ز غم مىزند به سينه و سر * به حال زار يتيمان سيد الشهداء
تو شيعهاى كه ز داغ حسين مىگريى * ببين غريبى و حرمان سيد الشهداء
شدند كشتهء بيداد جمله يارانش * چنانچه تازهجوانان سيد الشهداء
كنار نعش على اكبر جوان بشنو * صداى ناله و افغان سيد الشهداء
شهيد گشت چه عباس ، بُد ز غم نزديك * كه تا ز جسم رود جان سيد الشهداء
شنو تلاوت قرآن به گوش جان و بنال * ز نيزه صوت خوشالحان سيد الشهداء . . .
- منبع
1 - تاريخ تكايا و عزادارى قم 313 .