تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1809

مساهمون:

ص١٨٠٩
على المسلمين اتباع أحكامه و تأييده ، فالراد عليه مأثوم مأزور ، و العامل لفتاواه و الآخذ منه المسائل مبرور مأجور . متّع اللّه المسلمين به طول بقائه ، و جعل مستقبل أمره خيرا مما مضى من زمانه ، و المأمول من احسانه ان لا ينساني من دعاء الخير عقيب صلواته . الراجى عفو ربّه محمّد طه نجف 3 رجب سنة 1319

درگذشت و اعقاب

متأسفانه فوت دقيق ايشان بدست نيامد ولى در حدود سالهاى 1330 ق به بعد در كاشان رخ داد . پيكرش به قم حمل و در وسط قبرستان شيخان - كنار مزار زكريا بن آدم - به خاك سپرده شد .

فرزندانش :

1 - سيد فرج اللّه 2 - سيد نصر اللّه 3 - سيد شكر اللّه 4 - سيد احمد مصطفوى ، از علما و معاريف كاشان بود . وى در حدود سال 1298 ق تولد يافت . مقدمات را نزد پدرش آموخت . سپس نزد آيات : سيد مصطفى كاشانى ( عمو و پدرزن خود ) ، ميرزا محمّد حسين نائينى و شيخ ضياء الدّين عراقى در نجف اشرف به تحصيل فقه و اصول پرداخت . آنگاه به كاشان رفت و از محضر آيات : ميرزا حبيب اللّه كاشانى و سيد محمّد علوى بروجردى ( در رياضيات و هيئت و عرفان ) بهره‌مند شد . وى در مسجد « درب يلان » به اقامهء جماعت و هدايت اشتغال داشت . از آثار او : 1 - تعليقات متفرقة على كتاب جواهر الكلام ، 2 - مصائب سيد الشهداء عليه السّلام ( مفقود ) . سيد احمد در روز چهارشنبه 10 / صفر / 1359 ق مطابق با 29 / اسفند / 1318 ش در پى بيمارى در كاشان درگذشت . پيكرش در قبرستان « دشت‌افروز » ، كنار مزار استاد خود ميرزا حبيب اللّه كاشانى به خاك سپرده شد . از او دو فرزند ذكور باقى ماند : 1 - مرحوم سيد على مصطفوى 2 - آقاى سيد