واعظان نامى و معاريف تهران بود .
گاهى به « سلطان الواعظين » و گاهى به « سلطان المحققين » و نيز « سلطان المتكلمين » ملقب مىگردد .
وى در سال 1263 ق تولد يافت .
پدرش ( 1223 - 1278 ق ) از دانشمندان معروف تهران بود . وى از جمله شاگردان : شيخ محمّد حسن نجفى « صاحب جواهر » و شيخ مرتضى انصارى در نجف اشرف بود . از آثار او : 1 - الفقه ( دورة كاملة ) . به الكرام البررة 1 / 140 رجوع شود .
سلطان المحققين در عصر خود ، از معروفترين خطبا و سخنوران پايتخت بلكه ايران بود . بيان بسيار بليغ و شيوا و شيرين داشت ، همگان او را مقدم مىكردند و از وجاهت و محبوبيت ويژهاى برخوردار بود . در موقع ورود آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى در سال 1340 ق به قم ، سلطان همراه جمعى از علما و خطبا در ايام نوروز ، وارد قم شدند و مقدم حاج شيخ را گرامى داشتند و مردم را جهت خواهش و اصرار به ماندن ايشان در قم ، تشويق كردند .
از آثار او
3 - بشارة الامة .
4 - تاريخ ام المصائب .
5 - ترجمهء موسى مبرقع و اعقاب او .
6 - ذريعة العاصين .