احمدآبادى ، سيد حسين باغ گندمى ، سيد عليرضا فيروزآبادى ( پسر عموى آيتاللّه سيد محمّد فيروزآبادى ) و سيد محمّد رضا حائرى به تكميل ادبيات و تحصيل شرح لمعه و قوانين پرداخت . وى مقدارى از قوانين را پيش آيتاللّه آقاى حاج شيخ غلامرضا يزدى ( فقيه خراسانى ) خوانده بعد از چندى ، چون اين استاد بزرگوار در اثر كثرت مشاغل شهرى ، تدريس خود را براى چنين شاگردى كافى ندانسته و آقاى داماد برحسب صلاحديد ايشان قم را براى ادامهء تحصيل اختيار نمود ، عنايت خاصى كه آن مرحوم موقع بدرقه كردن شاگردش مبذول داشته به قدرى جالب است كه نظيرش كمتر ديده شده ، و طبق آنچه كه آيتاللّه حاج سيد موسى شبيرى زنجانى ( دامت افاضاته ) نقل مىفرمودند : آقاى داماد وقتى كه كيفيت آمدن استادش به گاراژ براى بدرقه و كندن لباس و جوراب و پوشاندن آنها به شاگرد را متذكر مىشدند ، اشك در چشمشان حلقه مىزد .
ايشان به بركت استعداد شايان خدادادى و ذوق فراوان و نبوغى كه داشت توانست در طى نه سال تحصيل در يزد به مراحل والائى نايل آيد ، و ضمن تحصيل به تدريس و تربيت ديگران بپردازد .
مهاجرت استاد به قم
داماد در سال 1341 ق در سن حدود 19 سالگى به حوزهء نوبنياد قم هجرت كرد و براى تكميل اندوختههاى علمى و اخلاقى خود در درس استادان بزرگ حوزه ، همچون حضرات آيات : مير سيد على يثربى كاشانى ، سيد محمّد تقى خوانسارى ، ميرزا محمّد همدانى ، حاج شيخ محمود اردكانى ، سيد ابو الحسن رفيعى قزوينى ، سيد محمّد حجت كوهكمرى ، و سرانجام حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى شركت جست .
آيتاللّه مؤسس ، عنايت خاصى به اين تلميذ خود داشت و با داشتن چنين شاگردانى به آيندهء حوزهء علميهء قم دلگرم و اميدوار بود ، و همين عنايت خاص