ميرزا محمّد حجتى ميانجى ( 1292 - 1350 ق )
او در قريهء « النجارق » به سال 1292 ق تولد يافت . بخشى از مقدمات و سطح علوم دينى را در نزد پدر خود ( آخوند ملا محمّد على ) آموخت . سپس رهسپار حوزهء علميهء تبريز گشت . در آنجا از حضور اساتيد معروف استفاده نمود و پس از چندى براى تكميل اندوختههاى علمى و اخلاقى خود شهر تبريز را بهسوى نجف اشرف ترك كرد ، در آنجا با سختى و تنگدستى طاقتفرسايى به تحصيلات عالى خود ادامه داد و از دروس خارج فقه و اصول مراجع بزرگ آن زمان مانند : آيتاللّه شيخ هادى تهرانى ( متوفى 1321 ق ) استفادهء فراوان برد . او همچنين در نجف اشرف با مرحوم آيتاللّه ميرزا صادق آقا تبريزى و مرحوم آيتاللّه شيخ فيّاض زنجانى همبحث بود . بعد از مدت 5 سال اقامت ، اين مجتهد متبحّر به زادگاه خود بازگشت ، و خويشتن را در خدمت هموطنان خود قرار داد .
آن زمانى كه اوباش و اشرار و مزدوران خانها هرچند گاهى به شهرها و روستاها هجوم مىآوردند ، و به اموال و ناموس مردم دستدرازى و تجاوز مىكردند ، اين مجتهد جهادگر با ابتكار خود تدبيرى به كار انداخت و مردم النجارق و حومه را از گزند آنان براى هميشه آسودهخاطر و در امان ساخت . او با خريد چندين قبضه اسلحه و مسلح كردن مردان روستا ، دستهء نگهبانى تشكيل داد و مردان و جوانان را به نوبت در اطراف آن محل بهطور شبانهروزى به پاسدارى گماشت ، و خود نيز فرماندهى آنها را به عهده گرفت و به رسالت تاريخى خود اينچنين عمل كرد .
آيتاللّه حاج ميرزا محمّد حجتى بعد از سالها اقامت در روستاى النجارق ، بنا به دعوت مردم ميانه ، زادگاه خود را به قصد اقامت در اين شهر ترك كرد و در ميانه براى هميشه ماندگار شد .