فاضل ايروانى ، شيخ لطف اللّه لاريجانى ، شيخ حبيب اللّه رشتى ، شيخ محمّد طه نجف تبريزى ، شيخ حسين خليلى تهرانى ، شيخ محمّد كاظم خراسانى و سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى استفاده نمود و در سال 1310 ق به همدان بازگشت و به تدريس و نشر و اجراى احكام الهى پرداخت .
وى در مسائل و احكام فقهى ماهر و از رياضيات نيز بهرهاى وافر داشته ، و رسائلى چند در فقه و اصول به رشتهء تحرير درآورده است .
از جملهء آثار او :
1 - حاشية على الرسائل ( از شيخ انصارى ) .
2 - حاشية على جواهر الكلام .
3 - حاشية على بدائع الافكار ( از رشتى ) .
4 - قاعدة لا ضرر و لا ضرار .
5 - قاعدة اليد .
6 - كتاب القضاء و الشهادات .
7 - رسالهء عمليه كه در سال 1359 ق به چاپ رسيد .
سرانجام در شب جمعه / 11 ذىقعده / 1361 ق مطابق با 29 / آبان / 1321 ش به سن 85 سالگى در همدان درگذشت ، و در قبرستان حاج شيخ قم مدفون گرديد .