وى در سال 1290 ق در نجف اشرف متولد شد .
نامبرده در سن جوانى همراه پدرش به قم رفت و شروع به تحصيل علوم دينى نزد سيد محسن قمى و سيد احمد طباطبائى و پدر ارجمند خود پرداخت . سپس در سن بيستسالگى عازم تهران شد و علاوه بر تحصيل فقه و اصول نزد آيتاللّه شيخ محمّد حسن آشتيانى نيز رشتههاى حكمت و كلام را از محضر حكماى بزرگى چون : شيخ على نورى ، ميرزا محمود حكمى قمى و شيخ عبد الحكيم سبزوارى بهرهمند شد . آنگاه در سال 1319 ق به نجف اشرف بازگشت و مدت چهارده سال از محضر آيات : ملا محمّد كاظم خراسانى و سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى استفاده نمود ، و در سال 1333 ق به قم مراجعت كرد ، و به ترويج احكام الهى اشتغال ورزيد .
از آثار او
1 - آينهء حقنما ، در ولايت .
2 - توحيد قمى ، در اصول عقايد ، دو جلد .
3 - سعادت بشر در اثبات نبوت مطلق و نبوت سيّد بشر .
4 - الصراط المستقيم فى معرفة بعض ما يتعلق بالدين القويم من اصول الدّين ، در چهار جلد .
5 - كتاب كيميا ، در بحث معاد جسمانى ، 1364 ق ، تهران ، جيبى ، 239 ص .
6 - ياقوت ، در ردّ ماديين و طبيعين .
علامه قمى در روز سهشنبه 19 / ذىالقعده / 1373 ق مطابق با 29 / تير / 1333 ش در سن 83 سالگى در قم درگذشت ، و پيكرش در حرم حضرت معصومه عليها السّلام - مسجد بالاسر - مدفون گرديد .
- منابع
1 - آثار الحجه 2 / 66 .