به نقباء البشر 4 / 1618 و خاطرات من ( اثر حسن اعظام قدسى ) ص 11 رجوع شود .
شيخ محمّد جواد در تهران پرورش يافت و دروس دينى را آنجا آغاز كرد ، سپس به نجف اشرف رهسپار شد و از محضر آيتاللّه شيخ ضياء الدّين عراقى و ديگران استفاده نمود و از ايشان موفق به دريافت اجازهء اجتهاد گرديد . با علامه حاج آقا بزرگ تهرانى « صاحب الذريعة » رابطهء دوستى و الفت داشت .
نامبرده هم در تهران و هم در طالقان به انجام وظايف روحانى اشتغال داشت و در ميان علماى وقت از موقعيت شايستهاى برخوردار بود . در سوهان طالقان به اقامهء جماعت و وعظ و ارشاد مىپرداخت و نيز در روستاى « مير » طالقان هم خدمات روحانى داشت . بعدها در مسجد شاهزاده خانم - دختر فتح على شاه قاجار - تهران كه محل خدمت پدرش بود به انجام وظايف دينى و روحى اشتغال ورزيد . در راديو تهران هم به مناجات و قرائت دعاى شريف سحر در ماه مبارك رمضان مىپرداخت . او از موهبت حسن بيان و مهارت در خطابه و اخلاق نيكو و حسن سلوك برخوردار بود .
قدسى در اواسط / ذىالقعده / 1371 ق مطابق با اواسط / مرداد / 1331 ش در تهران درگذشت . پيكرش به قم حمل و به خاك سپرده شد . وى نسل ذكورى نداشت و فقط يك دختر از او به يادگار ماند .
- منابع
1 - اطلاعات متفرقه .
2 - يادداشتهايى از آقاى سيد اشرف الدّين كيائى طالقانى .
شيخ محمّد جواد قمى ( 1290 - 1373 ق )
شيخ محمّد جواد فرزند آيتاللّه شيخ غلامرضا قمى « حاج آخوند » ، از دانشمندان و بزرگان قم بود .