ميرزا محمّد تقى سبط شيرازى ( ح 1324 - 1404 ق )
ميرزا محمّد تقى فرزند علامه سيد على محمّد و نوهء سيد ابو القاسم حسينى شيرازى و سبط آيتاللّه ميرزا محمّد حسن شيرازى ( ميرزاى بزرگ ) ، از دانشمندان و بزرگان معاصر بود .
وى در حدود سال 1324 ق در سامرا متولد گرديد .
پدرش از اجلا و دانشمندان بود كه به دامادى آيتاللّه ميرزا محمّد حسن شيرازى نايل گرديد . حاج آقا بزرگ تهرانى وى را مختصرا در نقباء البشر 4 / 1621 معرفى نموده است .
آيتاللّه ميرزا محمّد حسن شيرازى ( 1230 ق در شيراز - 24 / شعبان / 1312 ق در سامرا ) از فقهاى نامدار و مرجع اعلاى شيعيان جهان بود . وى تحصيلات خود را در اصفهان نزد حضرات آيات : شيخ محمّد تقى اصفهانى « صاحب حاشيه بر معالم » ، سيد حسن مدرس بيدآبادى و ملا محمّد ابراهيم كلباسى و در نجف اشرف از محضر فقهايى چون : شيخ محمّد حسن نجفى « صاحب جواهر الكلام » ، شيخ مرتضى انصارى ، شيخ مشكور حولاوى ، شيخ حسن كاشف الغطاء و سيد على شوشترى ، به پايان رساند .
ايشان در شعبان / 1291 ق به سامرا مهاجرت كرد و مدت بيست و يك سال در آن سامان زيست و كرسى تدريس و افتا را برعهده گرفت . از جمله آثار قلمىاش :
1 - كتاب الطهارة ، 2 - رسالة فى الرضاع ، 3 - المكاسب و المعاملات ، 4 - رسالة فى اجتماع الامر و النهى ، 5 - رسالة فى المشتق ، 6 - حاشية على نجاة العباد ، كتاب هدية الرازى الى المجدد الشيرازى به قلم آيتاللّه شيخ آقا بزرگ تهرانى در شرح حال ايشان است به زبان عربى و نيز در كتابهاى تراجم شرح حالش ذكر شده است از جمله در أعيان الشيعة 5 / 304 آمده .