اراك و ميرزا جهانگير خان قشقائى در اصفهان بود . و در درس قشقايى بود كه با آيتاللّه بروجردى آشنايى و رابطهء دوستى برقرار ساخته بود . وى در سال 1353 ق مطابق با 1313 ش در اراك درگذشت و در حياط مقبرهء استادش سيد نور الدّين اراكى - كنار حوض فعلى - به خاك سپرده شد .
خانوادهء ايشان كم عائله و زندگى آنها ساده و بىتكلف بوده است . و در ميان فاميل و اجداد پدرى ، تنها پدرشان ( شيخ رحمت اللّه ) اهل علم بود ، و ساير فاميل غالبا به كار كشاورزى و مشاغل آزاد فعاليت مىكردند .
مرحوم والدهء ايشان علاقهء مخصوصى به ايشان ابراز مىكرده به طورى كه يكبار به ايشان گفته : اگر دستت را زير خاك كنى ، طلا بيرون مىآيد . و از ايشان كمال رضايت و خشنودى را داشته است .
ايشان قبل از مشغول شدن به تحصيلات علوم قديمه ، مدتى را در مكتبخانه درس خوانده ، و نيز مدت زمانى در بازار در مغازه سقطفروشى به نام حاج كريم اجتهادى كار مىكرد كه بعدها با دختر او ازدواج مىكند و ثمرهء ازدواجشان يك فرزند پسر مىباشد به نام حاج محمّد حسن ستوده كه هماكنون در تهران زندگى مىكنند .
بعد از رحلت همسرشان ، با همسر فعليشان كه اهل روستاى ( سركان ) از توابع شهر تويسركان هستند ، ازدواج كرده و حاصل اين ازدواج هم سه پسر مىباشد به نامهاى : حاج شيخ مهدى ستوده كه اهل علم هستند ، پسر دوّم ايشان غلامرضا
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1470
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٤٧٠