رودبارى در سال 1286 ق در روستاى « دوگاهه » كه از توابع رودبار گيلان است ، متولد گرديد .
در حوزهء نجف اشرف
ايشان تحصيلات مقدماتى را در قزوين فراگرفت ، آنگاه در سال 1310 ق به نجف اشرف عزيمت نمود ، و پس از طى سطوح ، دروس خارج را از محضر آيات :
سيد اسد اللّه اشكورى و شيخ عبد اللّه مازندرانى ( ديوشلى ) استفاده نمود ، و مدت 15 سال در آن شهر زيست ، و پس از رسيدن به مرحلهء اجتهاد در سال 1325 ق به ايران مراجعت كرد و در رشت اقامت گزيد ، و مورد توجه ساير مردم قرار گرفت و به اقامهء جماعت در ( مسجد صفى ) و ساير وظايف دينى و روحى پرداخت .
سجاياى اخلاقى
استاد شيخ حسن شمس گيلانى وى را چنين توصيف مىنمايد : ( آن جناب به فضائل صورى و معنوى معروف و از برجستگان زمان خود و سلمان عصر خود بود .
به غايت به زهد و تقوا نزديك بود ، و تا آخر عمر مشغول به ترويج احكام الهى بود .
و با نهايت آرامش و سكون زندگى مىنمود . بين خواص و عوام به نيكى عمل و پاكى قلب معروف و مورد وثوق اهالى گيلان بود ) .
نامبرده داراى اجازاتى از حضرات آيات : شيخ عبد اللّه مازندرانى ، شيخ محمّد على مدرس چهاردهى گيلانى ، سيد حسين گيلانى ، شيخ شعبان گيلانى ، ميرزا محمّد حسين نائينى و شيخ ضياء الدّين عراقى بود .
از آثار او
1 - اصول الفقه .
2 - تقريرات درس استادش مازندرانى ، در چند جلد .