شيخ على اكبر حكيمى يزدى ( - 1322 ق )
شيخ على اكبر فرزند محمّد مهدى يزدى معروف به « حكمى » ، از انديشمندان و حكماى مشهور بود .
وى تحصيلات عالى خود را در حكمت و فلسفه نزد شيخ محمّد رضا قمشهاى براى مدت طولانى و منقول را از محضر آيات : ميرزا ابو القاسم كلانترى تهرانى و شيخ محمّد حسن آشتيانى در تهران استفاده نمود ، و در منقول از آشتيانى اجازهء اجتهاد دريافت كرد و در حكمت چنان ورزيده شد كه به « حكمى » شهرت يافت .
نامبرده پس از نيل به مدارج عالى علم ، به قم مهاجرت كرد و به تدريس معقول و منقول پرداخت .
از آثار قلمى او
1 - حاشية على الرسائل .
2 - حاشية على الشواهد الربوبية .
3 - حاشية على المكاسب .
4 - حاشية على بدائع الاصول .
5 - رضاعيات ، به زبان فارسى .
حكمى يزدى در 22 / جمادى الثانى / 1322 ق در قم درگذشت و در قبرستان شيخان به خاك سپرده شد .
فرزند ايشان ، آيتاللّه شيخ مهدى حكمى « پايينشهرى » يكى از علماى مشهور قم بود .
- منابع
1 - اثرآفرينان 2 / 302 .
2 - أعيان الشيعة 8 / 176 .