در تبريز متولد شد .
وى از وعّاظ و گويندگان شهير بود كه در اواخر عمر خود به تهران رفت و در پايتخت شهرت بسزائى يافت . وى مردى بلندبالا و داراى محاسن سفيد بود و به قدرى شيرين و جذّاب سخن مىگفت ، كه درست مصداق شعر حافظ مىشد :
تركان پارسىگو بخشندگان جانند
بنا بر فرمايش استاد معظم حضرت آية اللّه سيد ابو القاسم كوكبى تبريزى دام ظله كه محضر ايشان را نيز درك كرده :
تحصيلات مرحوم واعظ در تبريز بود ، و در سالهاى آخر عمر چند ماه از سال را در نجف اشرف بسر مىبرد و در مسجد عمران به وعظ و ارشاد اشتغال داشت ، و منبر بسيار جالب و سودمندى داشت .
بارى وى روز پنجشنبه 14 / رمضان / 1375 ق مطابق با 6 / ارديبهشت / 1335 ش به موقع افطار در تهران به سكتهء قلبى دچار و بدرود زندگى گفت ، و در روز جمعه با تشييع كمنظيرى او را به قم انتقال دادند ، و در قبرستان حاج شيخ مدفون شد .
مخفى نماند كه حجة الاسلام شيخ رضا سقازادهء واعظ يكى از دستپروردگان ايشان بود .
- منابع
1 - آينهء دانشوران 70 آورده : جسدش به نجف اشرف حمل شد ، قطعا اشتباه است ) .
2 - گنجينهء دانشمندان 2 / 385 .