ايشان همين بس كه به آن مقام علمى حاضر نشدند فتوايى از خود نشر شود و مىكوشيدند شهرتى به خود نگيرند ، حتى در زنجان قبول نمىكردند در مجالس عمومى كه موجب فخر و عظمت است حاضر شوند . به قدرى به اين معنى اهميت مىدادند كه درس خود را در منزل مىفرمودند و با همهء رفقاى بحث و طلاب و كثرت آنها ، حاضر به تظاهر نبودند .
در قم ، در خيابان تهران جهت ايشان مسجدى ساختند كه فعلا هم موجود است ، هرچه اصرار كردند حاضر به اقامهء جماعت نشد . هميشه نماز جماعت را در منزل اقامه مىكردند و خيلى به زيارت جامعه علاقه داشتند ، خصوصا به زيارت عاشورا مداومت داشتند ، چشمى گريان و سخنى مؤثر داشتند و هيچ ديده نشد نماز شب را ترك كنند ، حتى در اواخر عمر كه قادر به حركت نبودند تا دو شب قبل از وفات نشسته نماز شب را ادا مىكردند ، از اوضاع دنيا و سياست روز و امور سياسى بااطلاع بود و عقيده داشت از سكوت روحانى و عدم مداخلهء آنها در امور بيگانگان كمتر استفاده مىكنند » .
از آثار او
1 - الفوائد في اصول الفقه .
2 - حاشية على العروة الوثقى .
3 - خودآموز كفايه يا تقريرات آخوند خراسانى ، در سه جلد .
4 - رسالهء عمليه .