تحصيل در حوزهها
شيخ عبد الكريم خوئينى در محيط علمى و سرشار از تقوا و معرفت پرورش يافت ، سپس به تحصيل علوم دينى روى آورد و ابتدا در خوئين و بعدا در قزوين تحصيل كرد .
در سن 18 سالگى ( 1303 ق ) به نجف اشرف رهسپار شد و دروس عالى فقه و اصول را از محضر آيات : آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى ، سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى و شيخ الشريعهء اصفهانى استفاده نمود و خود به تدريس متون اشتغال پيدا كرد و در حدود سال 1326 ق به زادگاهش بازگشت و به امر ترويج مذهب و تدريس پرداخت و پس از مدتى به حوزهء علميهء زنجان انتقال يافت و حوزهء درسى مهمى تشكيل و فضلاى بسيارى را پرورش داد ، در آن ديار سالهاى متمادى اقامت كرد و منشاء خدمات بزرگ دينى و از نامداران آن خطه بود و به حدى رسيد كه رياست حوزهء علميهء زنجان را بدست گرفت و به صورت صحيحى آن را هدايت نمود .
وى پس از شهريور 1320 ش مطابق سال 1360 ق و احساس تكليف و نياز به وطن خود « خوئين » بازگشت و مدت پنج سال به تدريس و ترويج اشتغال پيدا كرد و سرانجام در سال 1365 ق به قم مهاجرت كرد و تا آخر عمر در آنجا زيست و بنا بر درخواست طلاب به تدريس خارج پرداخت و جمعى از فضلا از محضرش كسب فيض نمودند .
صفات و ملكات روحى
آقاى سيد ابراهيم موسوى زنجانى در كتاب خود « تاريخ زنجان » دربارهء روحيهء عالى و ملكات فاضلهاش چنين مىنويسد : « چيزى كه قابل تمجيد و تعريف است ، بايد اهل علم براى خود سرمشق بگيرند ، روحيه باايمان و اوصاف معنوى آن مرحوم است . داراى عالىترين صفت معنوى و زهد و توكل بودند . دربارهء زهد