تدريس و تربيت و پرورش فضلا و طلاب در سطوح مختلف نمود .
معظمله حدود پنج سال در مشهد مقدس باقى ماند و به خاطر بروز مشكلات خانوادگى ، به ناچار مجدّدا راهى بابل شد و با سكونت در منزل محقّر پدرى در بندپى ، به انجام خدمات علمى و دينى و اجتماعى پرداخت و با تكيه بر كرسى تدريس ، فضلا و طلّاب علوم دينى را از چشمههاى زلال معارف و علوم اهل بيت عليهم السّلام سيراب ساخت .
آن بزرگوار ضمن تبليغ و تدريس ، در رسيدگى به امور اجتماعى و زندگى فقرا و مساكين سعى زيادى مىكرد و پناهگاه محرومين منطقه محسوب مىشد و در منازعات و اختلافات با درايت و تيزبينى ، به حلّ آنها مىپرداخت .
فضائل اخلاقى
يكى از ويژگىهاى آن عالم ربّانى ، جديّت و پشتكار وافر و تلاش فراوان در راه نشر احكام و معارف دينى بوده است .
معظمله نه تنها در ماه مبارك رمضان و ماه محرّم بلكه در طول سال با تشكيل جلسات متعدد مخصوصا در شبهاى سرد زمستانى ، تا پاسى از شب به آموزش و تعليم قرآن و احكام و معارف دين ، براى مردم مؤمن كه از هرگونه سواد و خواندن و نوشتن نيز محروم بودند ، مىپرداختند . و با آنكه خود مجتهدى مسلّم بودند ، از پرداختن به اين امور هرگز دريغ نكرده و متواضعانه و صبورانه در انجام اين وظيفه تلاش مىكردند .
ضمن آنكه به پيران و كهنسالان اكتفا نكرده و كودكان و نوجوانان زيادى را نيز تحت پوشش گرفته و آنان را با دين و احكام آشنا ساختند ، كه هماينك بسيارى از آنها در حال حيات بوده و معلومات مذهبى خود را مديون زحمات آن عالم خدوم مىدانند .
آن عالم فرزانه كه در قدرت سخنورى زبانزد و از توان بالايى در سخنرانى